دلبران جمله غلام لب چون نوش تواندبندهٔ حلقهٔ زلفین و بنا گوش تواند

وانکه بردند به گردون ز کله داری سرهم کمر بستهٔ آن قد قباپوش تواند

بر سر ناله و فریاد جهانی زن و مردسال و ماه از غم لعل لب خاموش تواند

باده نوشان لبت جمله خرابند امروزتا چه در ساغرشان بود؟ که بی‌هوش تواند

پردلانی، که ز سر پنجه سخن می‌گفتندهمه بی‌توش و تن از هجر تن و توش تواند

بس درون سوخته کندر شب هجران چون دیگبر سر آتش سودای جگر جوش تواند

اوحدی دوش به کف جان و دلی داشت، کنونهر دو در بند سر گیسوی بر دوش تواند

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq