باز شادروان گل بر روی خار انداختند
باز شادروان گل بر روی خار انداختندزلف سنبل بر بنا گوش بهار انداختند
دختران گل به وقت صبحدم در پای سرواز سر شادی طبقهای نثار انداختند
شاهدان سوسن از بهر تماشا در چمنلاله را با سنبل اندر کارزار انداختند
بلبل شیرین سخن شکر فشانی پیشه کردتا بساط فستقی بر جویبار انداختند
گرم تازان صبا از گرد عنبر وقت صبحموکب سلطان گل را در غبار انداختند
غنچگان را گر چه بر گل پرده پوشی عادتستعاقبت هم بخیهای بر روی کار انداختند
به ز مستی در شکوفه است و گل اندر خفت و خیزنرگس بیچاره را چون در خمار انداختند؟
وقت صبح آهنگران باد ز آب پیچ پیچبیگنه زنجیر بر پای چنار انداختند
در دماغ بید گویی هم خلافی دیدهاندکز میان بوستانش بر کنار انداختند
سبزهها را گرچه بر بالای گل دستی بودهم ز گیسوها کمندش بر حصار انداختند
گر چمن را نیست در سر خاطر سوری دگراز چه بر دست عروسانش نگار انداختند؟
صبح دم بزم چمن گرمست، زیرا کندرونالهٔ موسیچه و قمری و سار انداختند
راویان نظم ز اشعار بدیع اوحدیبار دیگر فتنهای در روزگار انداختند
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/ovhadi-qezel-290
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
ز چشم سوکوار اشکی چو بارانهمی بارند مسکین سوکواران
Məntiqül-üşşaq, fəsil 49سبک خیز، ای نسیم نوبهاریچو دیدی حال من، پنهان چه داری؟
Məntiqül-üşşaq, fəsil 50چو با من رای پیوندی نداریدلم سیر آمد از پیوند و یاری
Məntiqül-üşşaq, fəsil 51به بوی وصل بودم شادمانهچه دانستم که خواهد بودیا نه؟
Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar
Yenə fəsli-bahar olmuş məgər badi-bahar oynar,Dəyər hər ləhzə gül üzdə pərişan zülfə, tar oynar.
Kül yarpağı, o ləli-dirəxşanə oxşamazKül yarpağı, o ləli-dirəxşanə oxşamaz,Bülbül fəqanı çəkdiyim əfqanə oxşamaz.
Anbardara xitabXuda rəhm etdi, nazil oldu rəhmət:Yağış yağdı, işıqlandı ziraət.
Sərü hər muydə min aşiqi nalanın varSərü hər muydə min aşiqi nalanın var,Məgər ey şux nə bir cismdə min canın var.