ای شاه جهانگیر جهاندار جهانجویعید است و لب یار و لب جام و لب جوی

از درد و غمان جان و روان تورها یافتتو ز انده و اندیشه بیاسای و روان جوی

در شدت همی باد بهار آید گه گاهبر باد بهاری بستان باده خوشبوی

گه گوی همی باز و گهی صید همی کنای تیغ تو چوگان و سر دشمن تو گوی

شمشیر تو چون روی و دل خصم بسوزدگر خصم تو باشد بمثل زاهن و از روی

چندانت بقا باد بشاهی که تو خواهیبدخواه تو از بیم تو بگدازد چون موی

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq