Divan

Qətran Təbrizi
  • Şeir
  • XI əsr
  • Farsca
  • 527 əsər
  • Oxu müddəti: 20 saat
Kitabın başlanğıcı
Cəmi bu nökərlər içrə, cəmi bu qulamlar içrə, Cəmi başçı ərlər içrə, ya uca məqamlar içrə – O igid Əbülyəsdir bu zəmanəyə süpəhdar, Yağını oda yaxandır, ürəyilə dosta qəmxar.

Əsli

ز نزدیک این کهتر کهتران بنزدیک آن مهتر مهتران سپهدار دوران ابوالیسر کوست جگر سوز دشمن دل افروز دوست
Oxumağa başla
YükləEPUBTXTOrijinal mətn · ictimai mülkiyyət

Məzmun

  1. MəsnəviCəmi bu nökərlər içrə, cəmi bu qulamlar içrə,8 dəq
  2. Qəsidə 1Şamil oldu şahlara aləmdə fərmanın sənin,2 dəq
  3. Qəsidə 2به هر چیزی بود خرسند هرکش قدر بی بالا7 dəq
  4. Qəsidə 3تا داد باغ را سمن و گل بنونوا7 dəq
  5. Qəsidə 4تا دل من در هوای نیکوان گشت آشنا6 dəq
  6. Qəsidə 5تا خلد بباغ داد رونق را3 dəq
  7. Qəsidə 6تا فزون شد مهر و بالا رفت مهر اندر هوا7 dəq
  8. Qəsidə 7Açarkən sevgilim bir cüt badamla iki mərcanı,5 dəq
  9. Qəsidə 8Yaz gəlib, açdı qızılgül, gülşənə verdi səfa,7 dəq
  10. Qəsidə 9کنون دانم که با مردم بدل میلست گردون را6 dəq
  11. Qəsidə 10مرادی رسول آمد از نزد یارا4 dəq
  12. Qəsidə 11نگار ناردانی لب بهار نارون بالا5 dəq
  13. Qəsidə 12اگرچه من نکنم عاشقی به طبع طلب4 dəq
  14. Qəsidə 13بنفشه زلفی و سیمین برو عقیقی لب4 dəq
  15. Qəsidə 14دارد آن وشی رخ و وشی برو وشی سلب3 dəq
  16. Qəsidə 15شده است بلبل داود و شاخ گل محراب5 dəq
  17. Qəsidə 16فراز ماه بتا زلف مشگبوی متاب5 dəq
  18. Qəsidə 17کنون که شد حضری بلبل و غراب غریب5 dəq
  19. Qəsidə 18لاله داری شکفته بر مهتاب4 dəq
  20. Qəsidə 19ز پی آفت هر چیز پدید است سبب3 dəq
  21. Qəsidə 20نسیم آب بماند ببوی عنبر ناب3 dəq
  22. Qəsidə 21Hər kəsə canan əzizdirsə, deyirlər can deyil,5 dəq
  23. Qəsidə 22Cahanda yox sənə tay, ey əmir, ədalətdə,3 dəq
  24. Qəsidə 23تا دیده سوی دوست دلم را دلیل گشت5 dəq
  25. Qəsidə 24تا ملک با شاه جستان یار و هم دیدار گشت4 dəq
  26. Qəsidə 25خدایگانا جان منا بجان و سرت2 dəq
  27. Qəsidə 26سرشک ابر به کردار لؤلؤ لالاست4 dəq
  28. Qəsidə 27کاخ ملک خوبتر ز خلد برین است3 dəq
  29. Qəsidə 28نگار من به لطیفی بسان پاک هواست6 dəq
  30. Qəsidə 29ملکا تنت ز جان آمده جانت از خرد است1 dəq
  31. Qəsidə 30ایا به تیغ و قلم رنج خصم و دشمن گنج2 dəq
  32. Qəsidə 31آباد بر این بر که و این طارم آباد3 dəq
  33. Qəsidə 32آمد نوروز و گشت مشگ فشان باد3 dəq
  34. Qəsidə 33ای نگار خند خندان یک زمان با من بخند3 dəq
  35. Qəsidə 34ای خداوندی که یزدان خاصت از داد آفرید3 dəq
  36. Qəsidə 35به ابروان چو کمانی به زلفگان چو کمند5 dəq
  37. Qəsidə 36Bax o rüxsarə, sərv üstə sənə əgər qəmər lazım,3 dəq
  38. Qəsidə 37تا ز آمدن دوست بر من خبر آمد5 dəq
  39. Qəsidə 38چون شمال مهرگان اندر هوا پویا شود5 dəq
  40. Qəsidə 39Bustanın zinətini büsbütün apardı xəzan,3 dəq
  41. Qəsidə 40Könlümü verdim ona, sandım könül şadan olar,5 dəq
  42. Qəsidə 41دیر آمدن شاه برآورد ز من دود2 dəq
  43. Qəsidə 42زمانه روی زمین را چو رنگ دیبا کرد4 dəq
  44. Qəsidə 43همی ستیزه برد زلف یار با شمشاد4 dəq
  45. Qəsidə 44ابر آزاری بلؤلؤ باغرا قارون کند6 dəq
  46. Qəsidə 45بادِ نوروزی همی آرایشِ بستان کُنَد6 dəq
  47. Qəsidə 46بوستان را مهرکانی باد زر آگین کند4 dəq
  48. Qəsidə 47تا زمین را آسمان پر لؤلؤ عمان کند4 dəq
  49. Qəsidə 48روی مرجانی ز چشمم دوست پنهانی کند3 dəq
  50. Qəsidə 49هرکه جانان را بمهر اندر عدیل جان کند5 dəq
  51. Qəsidə 50آن پری نشگفت اگر از خوبرویان سر بود5 dəq
  52. Qəsidə 51تا بجان در عقل باشد تا بتن در جان بود5 dəq
  53. Qəsidə 52تا ترا گرد مه از مشک سیه پرهون بود6 dəq
  54. Qəsidə 53گه بهار همه خلق جفت یار بود4 dəq
  55. Qəsidə 54هرکه او را میل خاطر سوی ارزانی بود3 dəq
  56. Qəsidə 55اگر ببرد ز بستان خزان نسیم بهار6 dəq
  57. Qəsidə 56اگر بتگر چنو داند نگاریدن یکی پیکر5 dəq
  58. Qəsidə 57ای دلارام و دل آشوب و دلاویز پسر4 dəq
  59. Qəsidə 58ای کرده تیره روز معادی بتیغ و تیر2 dəq
  60. Qəsidə 59ای ماه خوش حدیث و نگار نکو کنار2 dəq
  61. Qəsidə 60Eyləyir dünyaya fərvərdin yeli hər dəm səfər,6 dəq
  62. Qəsidə 61باشد بجهان عید همه ساله بیکبار6 dəq
  63. Qəsidə 62با ماه تو تا مشک شد برابر5 dəq
  64. Qəsidə 63Bənövşədən gül üzün, ey sənəm, edibdi süpər.5 dəq
  65. Qəsidə 64بتی سرو بالا و سرو سمنبر10 dəq
  66. Qəsidə 65بتی که راستی از قد او رباید تیر5 dəq
  67. Qəsidə 66بلای غربت و تیمار عشق و فرقت یار3 dəq
  68. Qəsidə 67بفرخ فال و خرم بخت و میمون روز و نیک اختر5 dəq
  69. Qəsidə 68تا بیشتر زند به دلم عشق نیشتر5 dəq
  70. Qəsidə 69تا سپاه گل هزیمت شد ز خیل ماه تیر4 dəq
  71. Qəsidə 70چون او بتی شمن نستاید بصد بهار5 dəq
  72. Qəsidə 71Dilbərin rüxsarı tək xəndan olubdur laləzar,4 dəq
  73. Qəsidə 72چون روز بر کشید سر از قیرگون حریر6 dəq
  74. Qəsidə 73چون عروسی جلوه گر شد باغ و ابرش جلوه گر5 dəq
  75. Qəsidə 74چون کمانم چفته دارد عشق بالائی چو تیر5 dəq
  76. Qəsidə 75دگر فکار نباشد دلم ز هجر نگار5 dəq
  77. Qəsidə 76رخ چو لاله شکفته بر گل سور4 dəq
  78. Qəsidə 77ز روزنامه شاهان چنین دهند خبر5 dəq
  79. Qəsidə 78سرشک ابر آزاری زمین را کرد پرگوهر5 dəq
  80. Qəsidə 79شد ز فرّ ماه فروردین جهان فردوس‌وار5 dəq
  81. Qəsidə 80شنبه شادی و اول مه آذر4 dəq
  82. Qəsidə 81عشق دارد هر کسی را مستمند و خوار و زار6 dəq
  83. Qəsidə 82گرد کافور است گوئی بیخته بر کوهسار5 dəq
  84. Qəsidə 83گلستان شد چون بهار از فر ابر نوبهار5 dəq
  85. Qəsidə 84گل شکفته نماند مگر بصورت حور5 dəq
  86. Qəsidə 85که را پشتی کند گردون چه باشد پشتی لشگر4 dəq
  87. Qəsidə 86مگر نگارگر چین شده است باد بهار5 dəq
  88. Qəsidə 87مه نیسان برون آورد بر صحرا یکی لشگر4 dəq
  89. Qəsidə 88نگار کرد رخ من بخون دیده نگار4 dəq
  90. Qəsidə 89نگه کن روی آن دلبر چو نقش لعبت بربر4 dəq
  91. Qəsidə 90هم مساعد یار دارم هم مساعد روزگار4 dəq
  92. Qəsidə 91همیشه بد بود اندوه و درد فرقت یار5 dəq
  93. Qəsidə 92یاقوت سرخ شد ز می از ابر در بار6 dəq
  94. Qəsidə 93از غم هجر طراز همه خوبان طراز4 dəq
  95. Qəsidə 94بهشت‌وار شد از نوبهار گیتی باز3 dəq
  96. Qəsidə 95خسروا بیم است کز گیتی برآید رستخیز1 dəq
  97. Qəsidə 96ز چین زلف مه نیکوان چین و طراز4 dəq
  98. Qəsidə 97صبر من کوتاه گشت از عشق آنزلف دراز3 dəq
  99. Qəsidə 98نهاد روی بما دولت و سعادت باز3 dəq
  100. Qəsidə 99ای آفریدگار چو تو نافریده کس2 dəq
  101. Qəsidə 100تا مهر بر فروخت ببرج حمل چراغ2 dəq
  102. Qəsidə 101تا خزان آورد روی خویش سوی باغ و راغ3 dəq
  103. Qəsidə 102دوشم شبی خجسته بد و مجلسی ظریف2 dəq
  104. Qəsidə 103ای رخ رخشانت چون آئینه نادیده زنگ4 dəq
  105. Qəsidə 104با درنگ از درد دل در بوستان دی داد رنگ4 dəq
  106. Qəsidə 105کافور بار شد فلک و کوه سیمرنگ1 dəq
  107. Qəsidə 106گشت کوه و باغ در زیر گل بیجاده رنگ4 dəq
  108. Qəsidə 107ابر درافشان بگردون بر همی بندد کلل4 dəq
  109. Qəsidə 108از پار مرا حال بسی خوشتر امسال4 dəq
  110. Qəsidə 109ایا شهریاران پاکیزه دل2 dəq
  111. Qəsidə 110ای بهنگام سخا ابر کف و دریا دل2 dəq
  112. Qəsidə 111ای مشک فشان زلفین ای غالیه گون خال5 dəq
  113. Qəsidə 112ای میر بی نظیر و خداوند بی عدیل3 dəq
  114. Qəsidə 113Olar mahal mənə eyləmək ümidi-məhal,7 dəq
  115. Qəsidə 114تا شمر چون درع داودی شد از باد شمال6 dəq
  116. Qəsidə 115تا عدیل دوست گشتم با طرب گشتم عدیل5 dəq
  117. Qəsidə 116تنم به گونهٔ نال و دلم به گونهٔ نیل4 dəq
  118. Qəsidə 117چه بود بهتر و نیکوتر از این هرگز حال6 dəq
  119. Qəsidə 118خیال شام فراق بتان بروز وصال5 dəq
  120. Qəsidə 119نگارینا تو از نوری و دیگر نیکوان از گل5 dəq
  121. Qəsidə 120ای آنکه ترا بوده بر اندام جهان دام2 dəq
  122. Qəsidə 121ایا درفش تو باز سپید و خصم تو بوم2 dəq
  123. Qəsidə 122تا جهان از گل خرم شده چون باغ ارم4 dəq
  124. Qəsidə 123تا شد از گل بوستان سیمگون بیجاده فام6 dəq
  125. Qəsidə 124خلاف بود همیشه میان تیغ و قلم5 dəq
  126. Qəsidə 125ربود جان و دل من بزلف غالیه فام5 dəq
  127. Qəsidə 126هرکه دائم با نگار خویشتن باشد به هم6 dəq
  128. Qəsidə 127اگر باران نباشد در بهاران3 dəq
  129. Qəsidə 128Əgər bəla aramırdı cahanda xəlqə zaman,5 dəq
  130. Qəsidə 129Əgər könül yerinə canı istəsə canan,4 dəq
  131. Qəsidə 130İşıqlı çeşmə önündə olan qara pərdə,3 dəq
  132. Qəsidə 131الا ای ماه مشکین‌مو به پیش آر آن می مشکین3 dəq
  133. Qəsidə 132آنچه هست اندر دل من نیست کسرا در دل آن8 dəq
  134. Qəsidə 133آن غیرت یزدان نگر و قدرت یزدان7 dəq
  135. Qəsidə 134آن کجا کاوس کرد او نیت جادوستان3 dəq
  136. Qəsidə 135ای ببالا بلای آزادان6 dəq
  137. Qəsidə 136ای جان من از آرزوی زلف تو پیچان4 dəq
  138. Qəsidə 137ای جان من خریده بدیدار خویشتن4 dəq
  139. Qəsidə 138ای سهی سرو روان از تو بهشت آئین چمن5 dəq
  140. Qəsidə 139ایکام دل دوست و بلای دل دشمن2 dəq
  141. Qəsidə 140ای مرا دیدار تو جان و جهان3 dəq
  142. Qəsidə 141این برکه مبارک این بزمگاه میمون2 dəq
  143. Qəsidə 142باد نوروزی همی بر گل بدرد پیرهن3 dəq
  144. Qəsidə 143بتی بمهر چو لیلی بچهر چون شیرین4 dəq
  145. Qəsidə 144بت پیمان شکن دائم شکسته زلف چون پیمان4 dəq
  146. Qəsidə 145بتی چون رامش اندر می مهی چون دانش اندر جان5 dəq
  147. Qəsidə 146بتی که سجده برد پیش او مه گردون3 dəq
  148. Qəsidə 147بتی که لاله چند از رخانش لاله ستان5 dəq
  149. Qəsidə 148به زلف غالیه‌رنگی به روی آینه‌گون5 dəq
  150. Qəsidə 149بقد سرو رسائی بزلف غالیه گون5 dəq
  151. Qəsidə 150بهشت عدن شد گیتی ز فر ماه فروردین6 dəq
  152. Qəsidə 151Bahar gəldi, cahan cənnət oldu, bəxt cavan,5 dəq
  153. Qəsidə 152Seyrangahı oldu küləyin bağ, gülüstan,3 dəq
  154. Qəsidə 153تا بپوشید بلؤلؤی ثمین باغ سمن5 dəq
  155. Qəsidə 154تا باد ماه آبان بگذشت در چمن6 dəq
  156. Qəsidə 155چه دید تشرین گوئی ز نرگس و نسرین5 dəq
  157. Qəsidə 156چه روز است آنکه هست او را شب تاریک پیرامون3 dəq
  158. Qəsidə 157چه سرو است این میان بزم نازان4 dəq
  159. Qəsidə 158حور حریر سینه کام روان حوران3 dəq
  160. Qəsidə 159خداوندا ترا زیبد خداوندی جهان کردن6 dəq
  161. Qəsidə 160دل ببرد از من پری روئی گرامی تر ز جان5 dəq
  162. Qəsidə 161دمید لاله سیراب در بنفشه ستان6 dəq
  163. Qəsidə 162ز ابرو باد آزاری بشد آراسته بستان5 dəq
  164. Qəsidə 163شد برگ رزان زرد ز آذر مه و آبان3 dəq
  165. Qəsidə 164شگفتهای جهانرا پدید نیست کران4 dəq
  166. Qəsidə 165غالیه دارد کشیده بر شکفته ارغوان4 dəq
  167. Qəsidə 166گر نگار من دو زلف خویش بسپارد بمن4 dəq
  168. Qəsidə 167کسی کش دل برد دلبر کسی کش جان برد جانان5 dəq
  169. Qəsidə 168گشت گیتی چون بهشت از فر ماه فرودین3 dəq
  170. Qəsidə 169گل چو بشکفت زمین گشت پر از آب روان3 dəq
  171. Qəsidə 170که بست از مشک چندین بند گرد آن گل خندان2 dəq
  172. Qəsidə 171Dodaqmı, ya qızılgüldür, o üzdür, ya mədhi-taban?7 dəq
  173. Qəsidə 172مجلس است این مگر بهشت برین3 dəq
  174. Qəsidə 173من آن کشیدم و آن دیدم از غم هجران10 dəq
  175. Qəsidə 174منم غلام خداوند زلف غالیه گون4 dəq
  176. Qəsidə 175Elə bil kanun ayına şəbixun eylədi neysan,5 dəq
  177. Qəsidə 176مهر جانان چون روان اندر تن من شد روان6 dəq
  178. Qəsidə 177نشاط دل کن و از لعل یار پروردین5 dəq
  179. Qəsidə 178هر آنچه هست نهان از منجمان جهان5 dəq
  180. Qəsidə 179هرکه را دلبند باشد مهرجوی و مهربان5 dəq
  181. Qəsidə 180هلا شادی کن و می خور که بستان شد بهشت آئین5 dəq
  182. Qəsidə 181هوا همی بنکارد بحله روی چمن3 dəq
  183. Qəsidə 182ایا بهار من و عید نیکوان سپاه4 dəq
  184. Qəsidə 183ای بفر و خرد و خوبی خورشید سپاه2 dəq
  185. Qəsidə 184ای روی تو از چشمه خورشید سما به5 dəq
  186. Qəsidə 185بتی که پیش رخ او چو میغ باشد ماه5 dəq
  187. Qəsidə 186فغان من همه زان زلف تابدار سیاه4 dəq
  188. Qəsidə 187آدینه و مهرگان و ماه نو1 dəq
  189. Qəsidə 188مرا هجران آن آهوی آمو3 dəq
  190. Qəsidə 189ایا خوشتر ز جان و دل! همه رنج دل و جانی6 dəq
  191. Qəsidə 190ایا سروی که سوسن را ز سنبل سایبان کردی5 dəq
  192. Qəsidə 191ای آنکه تو بر ساعد اقبال سواری2 dəq
  193. Qəsidə 192ای ترا کرده خدا بر ملکان بار خدای2 dəq
  194. Qəsidə 193ای شکنج زلف جانان بر پرند ششتری4 dəq
  195. Qəsidə 194ای ماه شبه زلف مشک خالی3 dəq
  196. Qəsidə 195ای میر بسان مصطفی بودی2 dəq
  197. Qəsidə 196ای نگاری که ز دل کفر و ز رخ دین آری4 dəq
  198. Qəsidə 197بار خدایا بسی عذاب کشیدی4 dəq
  199. Qəsidə 198بتی را که بودم بدو روزگاری4 dəq
  200. Qəsidə 199پوشیده مشگ ز ابر سیه چرخ چنبری7 dəq
  201. Qəsidə 200خریدم به دل دلبری رایگانی6 dəq
  202. Qəsidə 201دلا تا تو اندر هوان و هوائی3 dəq
  203. Qəsidə 202دماری تو ای چشم و دل را دماری4 dəq
  204. Qəsidə 203دهد روی آن سرو سیمین نشانی4 dəq
  205. Qəsidə 204روزی که تو آن زلف پر از مشک فشانی4 dəq
  206. Qəsidə 205ز بوی باد آزاری ز نقش ابر نیسانی6 dəq
  207. Qəsidə 206غزالی شدم من ز عشق غزالی4 dəq
  208. Qəsidə 207که را مهربانی نماید نگاری5 dəq
  209. Qəsidə 208کمر بستند بهر کین شه ترکان پیکاری4 dəq
  210. Qəsidə 209مرا به ناله و زاری همی‌بیازاری4 dəq
  211. Qəsidə 210ندانی درد هجر ای گل مرا زان زار گردانی4 dəq
  212. Qəsidə 211نیازم ز گیتی به توست ای نیازی4 dəq
  213. Qəsidə 212هرکه زو دیده بود یزدان بی فرمانی4 dəq
  214. Qəsidə 213هنری مرد نباشد بر هر کس خطری4 dəq
  215. Qəsidə 214بخد و قد تو ای شهره ترک کاشغری3 dəq
  216. Tərcibənd 1بمهر ماه دیداری سپردم دل بدیداری8 dəq
  217. Tərcibənd 2هوا شد عاشق آسا باز و صحرا دلبر آیین شد9 dəq
  218. Tərcibənd 3بر گل سوری ز مشک تبتی پر چین کنی7 dəq
  219. Tərcibənd 4سپاه نوبهار آمد وز او گیتی دگرگون شد9 dəq
  220. Tərkibbənd 1نوبهار آمد کز او گیتی جوان گردد همی14 dəq
  221. Tərkibbənd 2باد نوروزی زمین را جامه از دیبا کند8 dəq
  222. Tərkibbənd 3تا چمن را آسمان با سیب و آبی جفت کرد9 dəq
  223. Tərkibbənd 4یافت زی دریا دگر بار ابر گوهر بار بار7 dəq
  224. Tərkibbənd 5آن دلبری که خوبی بسیار یار اوست4 dəq
  225. Tərkibbənd 6باغ و بستان را بسعی ابر کرد آباد باد7 dəq
  226. Müsəmmət 1نگاری لاله رخسار و سمنبر8 dəq
  227. Müsəmmət 2بتی کام روان بت پرستان7 dəq
  228. Qitə 1بتی بروی چو لاله شکفته بر دیبا1 dəq
  229. Qitə 2دلا تا کی همی جوئی منی را1 dəq
  230. Qitə 3Mənə o vəfasız dedi bivəfa,1 dəq
  231. Qitə 4ای همیشه جان بدخواهان فکنده در بلا1 dəq
  232. Qitə 5ای مایه شده دیدن تو روزبهی را1 dəq
  233. Qitə 6Gözəllər firqətindən pis bu aləmdə əzab olmaz,1 dəq
  234. Qitə 7اگر به بستان آسیب دید نار از سیب1 dəq
  235. Qitə 8سر و بالایی که دارد بر سر گل مشک ناب1 dəq
  236. Qitə 9ز اول اردی بهشت گشت جهان چون بهشت1 dəq
  237. Qitə 10بسرای سپنج مهمان را1 dəq
  238. Qitə 11ای آنکه چون تو زیر فلک شهریار نیست1 dəq
  239. Qitə 12ای آنکه مر ترا بجهان در نظیر نیست1 dəq
  240. Qitə 13چو باد خزان بگذرد بر درخت1 dəq
  241. Qitə 14شهریارا خرمی کن کاول شهریور است1 dəq
  242. Qitə 15تا نگارین من سرائی گشت1 dəq
  243. Qitə 16Vəfa quşu, Hüma quşu bu dünyadan qanadlandı,1 dəq
  244. Qitə 17همیشه شاه شدادی ز بخت خویشتن شاد است1 dəq
  245. Qitə 18این جهان را سایه تو باد بر سر جاودان1 dəq
  246. Qitə 19گوشی که در حلقه او بود لفظ تو1 dəq
  247. Qitə 20ای شهی کز مهر تو چون بهرمان گردد چمست1 dəq
  248. Qitə 21بهشت من بدو گیتی بجز سرای تو نیست1 dəq
  249. Qitə 22تا ماه مرا رفتن با خیل و سپاه است1 dəq
  250. Qitə 23ای با خدای و با همه خلق خدای راست1 dəq
  251. Qitə 24بدست تو ملکا ملک خسروانی هست1 dəq
  252. Qitə 25بار خدایا ز مرگ منت چه آید1 dəq
  253. Qitə 26ملکان را ز آسمان کبود1 dəq
  254. Qitə 27فراق دیدن جانان دل و جانم دژم دارد1 dəq
  255. Qitə 28اسب طرب و عیش تو ای شاه بزین باد1 dəq
  256. Qitə 29خدایگان جهان را طبیب دارو داد1 dəq
  257. Qitə 30Apardı könlümü, verdi mənə könlünü bir dilbər,1 dəq
  258. Qitə 31دل مسکین مرا کژدم دوری بگزید1 dəq
  259. Qitə 32Yerin rəngi soldu, hava soyudu,1 dəq
  260. Qitə 33خدایگانا با تو زمانه ساخته باد1 dəq
  261. Qitə 34خدایگانا چشم دلت فروخته باد1 dəq
  262. Qitə 35Camaat büründü xəz paltarlara –1 dəq
  263. Qitə 36تا جهان باشد بکام و نام شاهنشاه باد1 dəq
  264. Qitə 37شاه شدادی همیشه تندرست و شاد باد1 dəq
  265. Qitə 38یاد نیاری ز قندهار وز نو شاد1 dəq
  266. Qitə 39جان بدخواهان تاج خسروی رنجور باد1 dəq
  267. Qitə 40دولت خورشید شاهان جاودان بر پای باد1 dəq
  268. Qitə 41آنچه ایزد خواست کرد و آنچه مردم خواست داد2 dəq
  269. Qitə 42کمان برم که درین روزگار تیره چو شب1 dəq
  270. Qitə 43خدایگانا دائم ترا سلامت باد1 dəq
  271. Qitə 44همیشه چشم دل و جان شاه روشن باد1 dəq
  272. Qitə 45جایگاه شاه یا برگاه یا بر تخت باد1 dəq
  273. Qitə 46از بلای دهر جان شاه گیتی فرد باد1 dəq
  274. Qitə 47چو چرخ باد خزان را بباغ راه دهد1 dəq
  275. Qitə 48بجز نشاط و طرب طبع تو طلب نکند1 dəq
  276. Qitə 49خسروا طبع تو روز و شب نشاط آلود باد1 dəq
  277. Qitə 50خسروا گر دون بتاج و تخت تو محتاج باد1 dəq
  278. Qitə 51خدایگان جهان را ز بخت یاری باد1 dəq
  279. Qitə 52بر سبزه همی آب روان آب دواند1 dəq
  280. Qitə 53دولت شاه جهان پاینده چون خورشید باد1 dəq
  281. Qitə 54بباغ برگ بدینار جعفری ماند1 dəq
  282. Qitə 55این چه بند است که بر من غم آن ماه نهاد1 dəq
  283. Qitə 56اگر بمهر من آن ماه را نیاز آید1 dəq
  284. Qitə 57آن را که همی جست و دلم بخت بمن داد1 dəq
  285. Qitə 58تا آفریدگار مرا رای و هوش داد1 dəq
  286. Qitə 59هرگه که مرا ز آمدن تو خبر آید1 dəq
  287. Qitə 60شد اسیر آن بت کو دلبر و جنگ آور بود1 dəq
  288. Qitə 61ای آنکه همیشه دل تو رادی جوید1 dəq
  289. Qitə 62ملکا کار تو بسامان باد1 dəq
  290. Qitə 63خدایگانا چرخ برین زمین تو باد1 dəq
  291. Qitə 64مخالفان ترا گردن ای ملک زده باد1 dəq
  292. Qitə 65هرکه را دهر از عمادالدین بدل دوری دهد1 dəq
  293. Qitə 66مرا رنج بسیار و کم روزگار1 dəq
  294. Qitə 67آذر فرو زو می خور شاها بماه آذر1 dəq
  295. Qitə 68ای مکان سعد و کان جاه و ارکان ظفر2 dəq
  296. Qitə 69Tale üzünə güldü sənin, taxtını qurdu,1 dəq
  297. Qitə 70تا هست جان مؤمن بدخواه جان کافر1 dəq
  298. Qitə 71برخیز و بمیخانه خرام ای بت کشمیر1 dəq
  299. Qitə 72ای وصل تو آب و هجر تو آذر1 dəq
  300. Qitə 73ای چون بهشت مجلس و چون آسمان حصار1 dəq
  301. Qitə 74Ey zamanın tacdarı, sən ki etdin şad məni,1 dəq
  302. Qitə 75ای بسته جفا با دل و گشته ز وفا دور1 dəq
  303. Qitə 76منم ز حسرت دیدار یار زار و نزار1 dəq
  304. Qitə 77ای توئی بیچارگان را چاره و فریادرس1 dəq
  305. Qitə 78بوصل اندرون یافتم کام خویش1 dəq
  306. Qitə 79دلشاد نشستم بمقام پدر خویش1 dəq
  307. Qitə 80رهی سوار و جوان و توانگر از ره دور1 dəq
  308. Qitə 81خزان ببرد بهاء همه بهار ز باغ1 dəq
  309. Qitə 82دیر پیوند بتی زود کسل1 dəq
  310. Qitə 83ایا چراغ شهان جهان امیر اجل1 dəq
  311. Qitə 84به اورمزد و مه تیر ای امید کرام1 dəq
  312. Qitə 85ای بکریمی چو ابر دختر شاه کریم1 dəq
  313. Qitə 86هرگه که من از طلعت تو دور بمانم1 dəq
  314. Qitə 87زان زرد شد از داغ و درد رویم1 dəq
  315. Qitə 88آرزومند روی جانانم1 dəq
  316. Qitə 89هرگه که من به زلف وی اندر نگه کنم2 dəq
  317. Qitə 90از دوست بمن دوش نشان آمد و پیغام2 dəq
  318. Qitə 91نهادم بر جدائی دل نهادم1 dəq
  319. Qitə 92خدای داند کز غم چگونه رنجورم1 dəq
  320. Qitə 93هان صائم نواله این سفله میزبان1 dəq
  321. Qitə 94سرنگون مانده است جانم زان دو زلف سرنگون1 dəq
  322. Qitə 95Bürüyüb yer üzünü bir belə dağlar, dərələr,1 dəq
  323. Qitə 96به تبریز خانه برین بر زمین؟1 dəq
  324. Qitə 97آن کس که بیک چشم زدن برد دل من1 dəq
  325. Qitə 98Ey gözəl, sən hər işi saz elədin,2 dəq
  326. Qitə 99Çölləri şaxta, sazaq sardı, yaman əsdi külək,1 dəq
  327. Qitə 100گر ندیدی بهشت و حورالعین1 dəq
  328. Qitə 101Ey mənim can sirdaşım, ruzum, ilim, ayım mənim,1 dəq
  329. Qitə 102آواره شد از مسکن و مأوا صنم من2 dəq
  330. Qitə 103از یار بریدن بسزا وار گزیدن1 dəq
  331. Qitə 104Ey könül, çox söylədim, aşiqliyə son qoy dəxi,1 dəq
  332. Qitə 105بر گرد مه ز عنبر ما هم زده سماطین1 dəq
  333. Qitə 106ایا شده ز تو مدحت گران و زر ارزان1 dəq
  334. Qitə 107ای آفتاب روشن تابان میان گلشن1 dəq
  335. Qitə 108آن کس که گشت ایران ویران بدست او1 dəq
  336. Qitə 109خداوندا به پیروزی همه گیتی گشادی تو1 dəq
  337. Qitə 110اکنون دهند خصمان ای شاه کام تو1 dəq
  338. Qitə 111امیرا بر همه میران خداوند و امیری تو1 dəq
  339. Qitə 112ای شهریار یار تو بس کردگار تو1 dəq
  340. Qitə 113ای خسرو جوان و جوانبخت گاه نو1 dəq
  341. Qitə 114ایا خسرو راد آزاده خو1 dəq
  342. Qitə 115شد سرشگم ز آرزوی روی تو چون روی تو1 dəq
  343. Qitə 116امیرا  بر تو فروردین فرخ باد و فرخنده1 dəq
  344. Qitə 117شد از بهار خجسته سپاه برد شکسته1 dəq
  345. Qitə 118ای بند بلا دیده و از بند بجسته1 dəq
  346. Qitə 119ای نیزه تو گوی و دل دشمن انگله1 dəq
  347. Qitə 120ای جان بدسگالان جفت گداز کرده1 dəq
  348. Qitə 121دلی دیدم بسی تیمار دیده1 dəq
  349. Qitə 122شد پیر جهان و شد جوان باده1 dəq
  350. Qitə 123ای نیکخوی مردم ای نیک خوی شاه1 dəq
  351. Qitə 124شادی ز دلم دور شد و خواب ز دیده1 dəq
  352. Qitə 125ای بگرد روز از شب قمر آورده1 dəq
  353. Qitə 126بر وی تو بروشنی از مهر و ماه به2 dəq
  354. Qitə 127مشوش است دلم از کرشمه سلمی1 dəq
  355. Qitə 128مرا ز منصب تحقیق انبیاست نصیب1 dəq
  356. Qitə 129ای درم یافته از دست تو ارزانی1 dəq
  357. Qitə 130ای همه از رادی و از راستی1 dəq
  358. Qitə 131ای گشته یادگار ز کردار تو شهی1 dəq
  359. Qitə 132ای شاه جهانگیر جهاندار جهانجوی1 dəq
  360. Qitə 133خدایا بر جهانم کام و فرمان روان دادی1 dəq
  361. Qitə 134ای همه رادی و راستی و درستی1 dəq
  362. Qitə 135ای پادشاه عالم بایسته پادشائی1 dəq
  363. Qitə 136شاه زمینی و پادشاه زمانی1 dəq
  364. Qitə 137خدایگانا کار جهان شناخته‌ای1 dəq
  365. Qitə 138به پیروزی شدی شاها که بازآیی به پیروزی1 dəq
  366. Qitə 139خداوندا تن خصمان برنج اندر بفرسودی1 dəq
  367. Qitə 140ای پیشه تو رامش و پیروزی و بهی1 dəq
  368. Qitə 141ای طبع تو سرشته ز رادی و راستی1 dəq
  369. Qitə 142ای سر رادان و راستان بدرستی1 dəq
  370. Qitə 143همی گذشت بکوی اندرون بت مشکوی1 dəq
  371. Qitə 144دلم بدیگر جای و تنم بدیگر جای1 dəq
  372. Qitə 145ای آفتاب شاهان شاهی و بی قرینی1 dəq
  373. Qitə 146کجائی تو این راحت جان کجائی1 dəq
  374. Qitə 147چونان شدم از شادی زین نامه که گفتی1 dəq
  375. Qitə 148آن ماه سرو بالا آن سرو ماه روی1 dəq
  376. Qitə 149ای میر اگر تو قصد بخان حرم کنی1 dəq
  377. Rübai 1ای وصل و هوای مهر تو بس ما را1 dəq
  378. Rübai 2چون بنوازد به پیش من زیر کیا1 dəq
  379. Rübai 3با روی تو دی ماه بهار است مرا1 dəq
  380. Rübai 4بسپرد بپای ناکسان دهر مرا1 dəq
  381. Rübai 5من خفته بدم دوش دل از یار جدا1 dəq
  382. Rübai 6مادر چو بزاد آن بدعا خواسته را1 dəq
  383. Rübai 7ای شاه چو کردگار بگشاد ترا1 dəq
  384. Rübai 8ای نوش لب و لاله رخ و سیم قفا1 dəq
  385. Rübai 9یک نیم دلم کلیچه یک نیم کباب1 dəq
  386. Rübai 10تا فتنه دلم بر آن لب میگونست1 dəq
  387. Rübai 11ای گشته خجل ماه فلک از نظرت1 dəq
  388. Rübai 12روی تو به شب‌های سیه روز منست1 dəq
  389. Rübai 13تا کی باشم صبور در محنت دوست1 dəq
  390. Rübai 14چون دیدهٔ من دید ترا روز نخست1 dəq
  391. Rübai 15آنی که وفا نباید از مهر تو جست1 dəq
  392. Rübai 16چون جان و روان خویشتن داشتمت1 dəq
  393. Rübai 17تا من بودم بود مرا دولت جفت1 dəq
  394. Rübai 18بالات بود بسان سروان بهشت1 dəq
  395. Rübai 19دارندهٔ داد و دین ملک مملانست1 dəq
  396. Rübai 20آرام دل ولی ملک مملانست1 dəq
  397. Rübai 21تابنده چو خورشید ملک مملانست1 dəq
  398. Rübai 22دلدار مرا بر دل من رحمت نیست1 dəq
  399. Rübai 23از هجر تو ابر چشم باران ریز است1 dəq
  400. Rübai 24هنگام سخا و جامه و جام تراست1 dəq
  401. Rübai 25یک نیمه جهان سراو باغ شاه است1 dəq
  402. Rübai 26ماننده شیر نرّ شمس الدین است1 dəq
  403. Rübai 27بر ملک فکنده بَرخ، شمس الامراست1 dəq
  404. Rübai 28تا پرده روی ماه من عنبر گشت1 dəq
  405. Rübai 29با آنکه دلم از غم هجرت خونست1 dəq
  406. Rübai 30چشمم ز غمت بهر عقیقی که بسفت1 dəq
  407. Rübai 31نیمی ز تنم برنج و نیمی بشکنج1 dəq
  408. Rübai 32تا دلبر من بر ابرو افکند شکنج1 dəq
  409. Rübai 33صد بار بدل پند بکردم نشنید1 dəq
  410. Rübai 34هر کان رخ و آن زلف و دهان و لب دید1 dəq
  411. Rübai 35گویند به هر درد بود صابر مرد1 dəq
  412. Rübai 36آنی که دل من از تو خرم گردد1 dəq
  413. Rübai 37از دوستی تو جز ندامت ناید1 dəq
  414. Rübai 38تا کی ز فراق بر دلم بند بود1 dəq
  415. Rübai 39بیدادگرا به گِرد بیداد مگرد1 dəq
  416. Rübai 40نیمی ز دلم باد شد و نیمی گرد1 dəq
  417. Rübai 41از چشم و دل من آب و آتش خیزد1 dəq
  418. Rübai 42بادامِ تو گاهِ غمزه لشگر شکند1 dəq
  419. Rübai 43از دست و سنانت آب و آذر خیزد1 dəq
  420. Rübai 44بر شاخ گل دولت تو خار نماند1 dəq
  421. Rübai 45خون جگر ما بقمی بیش نبود1 dəq
  422. Rübai 46ای شاه نخستین سفرت میمون باد1 dəq
  423. Rübai 47هرچند ترا زمان بجان رنجان کرد1 dəq
  424. Rübai 48ایزد چو بزرگ شهریاری نکند1 dəq
  425. Rübai 49آن را که چو من زبان گهربار بود1 dəq
  426. Rübai 50نوروز مهین جم همایون آورد1 dəq
  427. Rübai 51شاپور عدیل مجد گردونی باد1 dəq
  428. Rübai 52ایزد همه دولت جهانی بتو داد1 dəq
  429. Rübai 53ایزد همه ساله هست با مردم راد1 dəq
  430. Rübai 54تا مهر فکند بر من آن سرو بلند1 dəq
  431. Rübai 55آنرا که چتو نگار دلکش باشد1 dəq
  432. Rübai 56هان تشنه جگر مجوی زین باغ ثمر1 dəq
  433. Rübai 57بسیار شنیدم من و دیدم بسیار1 dəq
  434. Rübai 58تا تو نکنی بدشمن و دوست نظر1 dəq
  435. Rübai 59با من ز قضای بد برآشفت دیار1 dəq
  436. Rübai 60ای زلف تو از رخان من پرچین تر1 dəq
  437. Rübai 61ای گشته به بیداد و بدی کردن چیر1 dəq
  438. Rübai 62نیمی ز تنم کمان شد و نیمی تیر1 dəq
  439. Rübai 63چون کشته ببینی‌ام دو لب کرده فراز1 dəq
  440. Rübai 64بنگر که چه گفت با دلم چشم، به راز1 dəq
  441. Rübai 65تب خاله مرا نمود معشوقه ز ناز1 dəq
  442. Rübai 66گر روز قضا خدا ترا پرسد باز1 dəq
  443. Rübai 67نیمی ز دلم کبک شد و نیمی باز1 dəq
  444. Rübai 68خاموش بوم تا نکند چندین ناز1 dəq
  445. Rübai 69گر خیزد هیچ دیبه از هیچ طراز1 dəq
  446. Rübai 70آن بت که بهین لفظ بود دشنامش1 dəq
  447. Rübai 71تا غایب شد بت از کنار شمنش1 dəq
  448. Rübai 72ای گشته به بیداد و بدی کردن فاش1 dəq
  449. Rübai 73دندان تو و لب تو ای شهره رفیق1 dəq
  450. Rübai 74چون چشمهٔ آفتاب بر چرخ فلک1 dəq
  451. Rübai 75دیدار بتان بیغش و دلشان غشناک1 dəq
  452. Rübai 76سه چیز ترا سه چیز داده است جمال1 dəq
  453. Rübai 77نسگالیده وصال آن مه نیک سگال1 dəq
  454. Rübai 78گویند مرا به هِجر آن ماه چگل1 dəq
  455. Rübai 79چون ماه بود میان زین میر اجل1 dəq
  456. Rübai 80تا کرد جهان زیر قلم میر اجل1 dəq
  457. Rübai 81تا با تو شدم ز گردش دهر همال1 dəq
  458. Rübai 82دیدم صنمی ز نور باری، نَه ز گل1 dəq
  459. Rübai 83از طعنه و قول دشمن ای مهر گسل1 dəq
  460. Rübai 84هم هست مرا هوای آن زلف بِخَم1 dəq
  461. Rübai 85هر چند که بی بهانه دوری ز برم1 dəq
  462. Rübai 86زان قد چو شمشاد بفریاد دلم1 dəq
  463. Rübai 87تا کی ز فراق دوست فریاد کنم1 dəq
  464. Rübai 88ما شاخ هوای تو ز دل برکندیم1 dəq
  465. Rübai 89ما نامهٔ عزل مهر تو بنوشتیم1 dəq
  466. Rübai 90ما دل ز هوای مهر تو ببریدیم1 dəq
  467. Rübai 91یکباره دل از هوای تو بگسستیم1 dəq
  468. Rübai 92هندو بچه ای ببرد از راه دلم1 dəq
  469. Rübai 93کوشم که بپوشم اندوه نخروشم1 dəq
  470. Rübai 94از بهر تو گنج خویشتن پالودم1 dəq
  471. Rübai 95با چشم و لبت شرنگ و شکّر بینم1 dəq
  472. Rübai 96گویند مرا ز عشق آن تازه صنم1 dəq
  473. Rübai 97تا دور شدی تو از من ای سرو روان1 dəq
  474. Rübai 98ای کرده به بند دوستی بسته دلم1 dəq
  475. Rübai 99چون بی‌تو بُوَم جفتِ غم و درد بُوَم1 dəq
  476. Rübai 100خواهم که همیشه با تو پیوسته بُوَم1 dəq
  477. Rübai 101از بس که ز ناکسان رسید آزارم1 dəq
  478. Rübai 102ای دوست بیا تا ره دیگر گیریم1 dəq
  479. Rübai 103یوسف‌رویی کز او فغان کرد دلم1 dəq
  480. Rübai 104ما دل ز وفا و مهر تو برداریم1 dəq
  481. Rübai 105تا همبر من نشسته‌ای خاموشم1 dəq
  482. Rübai 106تا بندهٔ آن رخان تابنده شدم1 dəq
  483. Rübai 107روی تو گل و بوی تو نسرین دارم1 dəq
  484. Rübai 108افتادم در دام بتی سیم اندام1 dəq
  485. Rübai 109بیمارم و ناردان لبت پندارم1 dəq
  486. Rübai 110هر گه که ترا به طبع پاک انگارم1 dəq
  487. Rübai 111یک بوسه بدادی به من ای بت افزون1 dəq
  488. Rübai 112آن زلف سیه بلای جانست ای جان1 dəq
  489. Rübai 113از کبر دلا دست بعیوق مزن1 dəq
  490. Rübai 114ای کام دل من و بلای حوران1 dəq
  491. Rübai 115بر چرخ جوانمرد شبیخون کردن1 dəq
  492. Rübai 116در کار جهانیان گشاد است از تو1 dəq
  493. Rübai 117ای دوست مرا به دشمنان دادی تو1 dəq
  494. Rübai 118خورشید بچهر و سرو بالائی تو1 dəq
  495. Rübai 119ای مایهٔ نیکوئی مقام دل تو1 dəq
  496. Rübai 120سرگشته و زار و بیقرارم بی تو1 dəq
  497. Rübai 121از دیده میان رود خونم بی تو1 dəq
  498. Rübai 122پیوسته چو شمع در گدازم بی تو1 dəq
  499. Rübai 123ای دل صنمی برده قرار من و تو1 dəq
  500. Rübai 124آن چشم نگر به ناز و خواب آلوده1 dəq
  501. Rübai 125گر بنده بُدَم کنون شدم یِکرَهْ شاه1 dəq
  502. Rübai 126تا دست من از دامن تو شد کوتاه1 dəq
  503. Rübai 127برداشت بت من از سر آن چتر سیاه1 dəq
  504. Rübai 128ای طره تو ز مشگ و از عنبر به1 dəq
  505. Rübai 129گر سوی هوا دلم همی جوید راه1 dəq
  506. Rübai 130دوش آمد دست سوده و آسوده1 dəq
  507. Rübai 131ای عالم علم جاودان از درگاه1 dəq
  508. Rübai 132ای زهره جبین نیست چو رخسار تو ماه1 dəq
  509. Rübai 133ناگه ز درم در آمد آن سرو سهی1 dəq
  510. Rübai 134تا از بر من تو دوست دور افتادی1 dəq
  511. Rübai 135گر برده دلم بر تو حاصل نبدی1 dəq
  512. Rübai 136تا جامهٔ مدح تو بپوشید رهی1 dəq
  513. Rübai 137اقبال و مراد و کامرانی داری1 dəq
  514. Rübai 138هرگه که کنی مصاف لشکر شکنی1 dəq
  515. Rübai 139چندین سخن تلخ شنودن تا کی1 dəq
  516. Rübai 140زانگه که مرا بیافریده است خدای1 dəq
  517. Rübai 141صد بوسه بدادمش بزیر کف پای1 dəq
  518. Rübai 142راز دل ازین و آن نهفتن تا کی1 dəq
  519. Rübai 143ای ترک به گنجه از کجا افتادی1 dəq
  520. Rübai 144افکنده و کنده است آن شمع سرای1 dəq
  521. Rübai 145گر دل به وفای تو هبا داشتمی1 dəq
  522. Rübai 146عناب لبا چو برگ عناب شدی1 dəq
  523. Rübai 147هرچند تو در کنار من بیشتری1 dəq
  524. Rübai 148بیجاده لب و یاسمن اندام منی1 dəq
  525. Rübai 149ای آنکه خجستگی تو دادی به همای1 dəq
  526. Rübai 150ای ترک ستمکاره و بیدادگری1 dəq
  527. Rübai 151ای آنکه به روی، قبلهٔ خوبانی1 dəq