Divan
Qətran Təbrizi- Şeir
- XI əsr
- Farsca
- 527 əsər
- Oxu müddəti: 20 saat
Cəmi bu nökərlər içrə, cəmi bu qulamlar içrə,
Cəmi başçı ərlər içrə, ya uca məqamlar içrə –
O igid Əbülyəsdir bu zəmanəyə süpəhdar,
Yağını oda yaxandır, ürəyilə dosta qəmxar.Əsli
ز نزدیک این کهتر کهتران
بنزدیک آن مهتر مهتران
سپهدار دوران ابوالیسر کوست
جگر سوز دشمن دل افروز دوستMəzmun
- MəsnəviCəmi bu nökərlər içrə, cəmi bu qulamlar içrə,8 dəq
- Qəsidə 1Şamil oldu şahlara aləmdə fərmanın sənin,2 dəq
- Qəsidə 2به هر چیزی بود خرسند هرکش قدر بی بالا7 dəq
- Qəsidə 3تا داد باغ را سمن و گل بنونوا7 dəq
- Qəsidə 4تا دل من در هوای نیکوان گشت آشنا6 dəq
- Qəsidə 5تا خلد بباغ داد رونق را3 dəq
- Qəsidə 6تا فزون شد مهر و بالا رفت مهر اندر هوا7 dəq
- Qəsidə 7Açarkən sevgilim bir cüt badamla iki mərcanı,5 dəq
- Qəsidə 8Yaz gəlib, açdı qızılgül, gülşənə verdi səfa,7 dəq
- Qəsidə 9کنون دانم که با مردم بدل میلست گردون را6 dəq
- Qəsidə 10مرادی رسول آمد از نزد یارا4 dəq
- Qəsidə 11نگار ناردانی لب بهار نارون بالا5 dəq
- Qəsidə 12اگرچه من نکنم عاشقی به طبع طلب4 dəq
- Qəsidə 13بنفشه زلفی و سیمین برو عقیقی لب4 dəq
- Qəsidə 14دارد آن وشی رخ و وشی برو وشی سلب3 dəq
- Qəsidə 15شده است بلبل داود و شاخ گل محراب5 dəq
- Qəsidə 16فراز ماه بتا زلف مشگبوی متاب5 dəq
- Qəsidə 17کنون که شد حضری بلبل و غراب غریب5 dəq
- Qəsidə 18لاله داری شکفته بر مهتاب4 dəq
- Qəsidə 19ز پی آفت هر چیز پدید است سبب3 dəq
- Qəsidə 20نسیم آب بماند ببوی عنبر ناب3 dəq
- Qəsidə 21Hər kəsə canan əzizdirsə, deyirlər can deyil,5 dəq
- Qəsidə 22Cahanda yox sənə tay, ey əmir, ədalətdə,3 dəq
- Qəsidə 23تا دیده سوی دوست دلم را دلیل گشت5 dəq
- Qəsidə 24تا ملک با شاه جستان یار و هم دیدار گشت4 dəq
- Qəsidə 25خدایگانا جان منا بجان و سرت2 dəq
- Qəsidə 26سرشک ابر به کردار لؤلؤ لالاست4 dəq
- Qəsidə 27کاخ ملک خوبتر ز خلد برین است3 dəq
- Qəsidə 28نگار من به لطیفی بسان پاک هواست6 dəq
- Qəsidə 29ملکا تنت ز جان آمده جانت از خرد است1 dəq
- Qəsidə 30ایا به تیغ و قلم رنج خصم و دشمن گنج2 dəq
- Qəsidə 31آباد بر این بر که و این طارم آباد3 dəq
- Qəsidə 32آمد نوروز و گشت مشگ فشان باد3 dəq
- Qəsidə 33ای نگار خند خندان یک زمان با من بخند3 dəq
- Qəsidə 34ای خداوندی که یزدان خاصت از داد آفرید3 dəq
- Qəsidə 35به ابروان چو کمانی به زلفگان چو کمند5 dəq
- Qəsidə 36Bax o rüxsarə, sərv üstə sənə əgər qəmər lazım,3 dəq
- Qəsidə 37تا ز آمدن دوست بر من خبر آمد5 dəq
- Qəsidə 38چون شمال مهرگان اندر هوا پویا شود5 dəq
- Qəsidə 39Bustanın zinətini büsbütün apardı xəzan,3 dəq
- Qəsidə 40Könlümü verdim ona, sandım könül şadan olar,5 dəq
- Qəsidə 41دیر آمدن شاه برآورد ز من دود2 dəq
- Qəsidə 42زمانه روی زمین را چو رنگ دیبا کرد4 dəq
- Qəsidə 43همی ستیزه برد زلف یار با شمشاد4 dəq
- Qəsidə 44ابر آزاری بلؤلؤ باغرا قارون کند6 dəq
- Qəsidə 45بادِ نوروزی همی آرایشِ بستان کُنَد6 dəq
- Qəsidə 46بوستان را مهرکانی باد زر آگین کند4 dəq
- Qəsidə 47تا زمین را آسمان پر لؤلؤ عمان کند4 dəq
- Qəsidə 48روی مرجانی ز چشمم دوست پنهانی کند3 dəq
- Qəsidə 49هرکه جانان را بمهر اندر عدیل جان کند5 dəq
- Qəsidə 50آن پری نشگفت اگر از خوبرویان سر بود5 dəq
- Qəsidə 51تا بجان در عقل باشد تا بتن در جان بود5 dəq
- Qəsidə 52تا ترا گرد مه از مشک سیه پرهون بود6 dəq
- Qəsidə 53گه بهار همه خلق جفت یار بود4 dəq
- Qəsidə 54هرکه او را میل خاطر سوی ارزانی بود3 dəq
- Qəsidə 55اگر ببرد ز بستان خزان نسیم بهار6 dəq
- Qəsidə 56اگر بتگر چنو داند نگاریدن یکی پیکر5 dəq
- Qəsidə 57ای دلارام و دل آشوب و دلاویز پسر4 dəq
- Qəsidə 58ای کرده تیره روز معادی بتیغ و تیر2 dəq
- Qəsidə 59ای ماه خوش حدیث و نگار نکو کنار2 dəq
- Qəsidə 60Eyləyir dünyaya fərvərdin yeli hər dəm səfər,6 dəq
- Qəsidə 61باشد بجهان عید همه ساله بیکبار6 dəq
- Qəsidə 62با ماه تو تا مشک شد برابر5 dəq
- Qəsidə 63Bənövşədən gül üzün, ey sənəm, edibdi süpər.5 dəq
- Qəsidə 64بتی سرو بالا و سرو سمنبر10 dəq
- Qəsidə 65بتی که راستی از قد او رباید تیر5 dəq
- Qəsidə 66بلای غربت و تیمار عشق و فرقت یار3 dəq
- Qəsidə 67بفرخ فال و خرم بخت و میمون روز و نیک اختر5 dəq
- Qəsidə 68تا بیشتر زند به دلم عشق نیشتر5 dəq
- Qəsidə 69تا سپاه گل هزیمت شد ز خیل ماه تیر4 dəq
- Qəsidə 70چون او بتی شمن نستاید بصد بهار5 dəq
- Qəsidə 71Dilbərin rüxsarı tək xəndan olubdur laləzar,4 dəq
- Qəsidə 72چون روز بر کشید سر از قیرگون حریر6 dəq
- Qəsidə 73چون عروسی جلوه گر شد باغ و ابرش جلوه گر5 dəq
- Qəsidə 74چون کمانم چفته دارد عشق بالائی چو تیر5 dəq
- Qəsidə 75دگر فکار نباشد دلم ز هجر نگار5 dəq
- Qəsidə 76رخ چو لاله شکفته بر گل سور4 dəq
- Qəsidə 77ز روزنامه شاهان چنین دهند خبر5 dəq
- Qəsidə 78سرشک ابر آزاری زمین را کرد پرگوهر5 dəq
- Qəsidə 79شد ز فرّ ماه فروردین جهان فردوسوار5 dəq
- Qəsidə 80شنبه شادی و اول مه آذر4 dəq
- Qəsidə 81عشق دارد هر کسی را مستمند و خوار و زار6 dəq
- Qəsidə 82گرد کافور است گوئی بیخته بر کوهسار5 dəq
- Qəsidə 83گلستان شد چون بهار از فر ابر نوبهار5 dəq
- Qəsidə 84گل شکفته نماند مگر بصورت حور5 dəq
- Qəsidə 85که را پشتی کند گردون چه باشد پشتی لشگر4 dəq
- Qəsidə 86مگر نگارگر چین شده است باد بهار5 dəq
- Qəsidə 87مه نیسان برون آورد بر صحرا یکی لشگر4 dəq
- Qəsidə 88نگار کرد رخ من بخون دیده نگار4 dəq
- Qəsidə 89نگه کن روی آن دلبر چو نقش لعبت بربر4 dəq
- Qəsidə 90هم مساعد یار دارم هم مساعد روزگار4 dəq
- Qəsidə 91همیشه بد بود اندوه و درد فرقت یار5 dəq
- Qəsidə 92یاقوت سرخ شد ز می از ابر در بار6 dəq
- Qəsidə 93از غم هجر طراز همه خوبان طراز4 dəq
- Qəsidə 94بهشتوار شد از نوبهار گیتی باز3 dəq
- Qəsidə 95خسروا بیم است کز گیتی برآید رستخیز1 dəq
- Qəsidə 96ز چین زلف مه نیکوان چین و طراز4 dəq
- Qəsidə 97صبر من کوتاه گشت از عشق آنزلف دراز3 dəq
- Qəsidə 98نهاد روی بما دولت و سعادت باز3 dəq
- Qəsidə 99ای آفریدگار چو تو نافریده کس2 dəq
- Qəsidə 100تا مهر بر فروخت ببرج حمل چراغ2 dəq
- Qəsidə 101تا خزان آورد روی خویش سوی باغ و راغ3 dəq
- Qəsidə 102دوشم شبی خجسته بد و مجلسی ظریف2 dəq
- Qəsidə 103ای رخ رخشانت چون آئینه نادیده زنگ4 dəq
- Qəsidə 104با درنگ از درد دل در بوستان دی داد رنگ4 dəq
- Qəsidə 105کافور بار شد فلک و کوه سیمرنگ1 dəq
- Qəsidə 106گشت کوه و باغ در زیر گل بیجاده رنگ4 dəq
- Qəsidə 107ابر درافشان بگردون بر همی بندد کلل4 dəq
- Qəsidə 108از پار مرا حال بسی خوشتر امسال4 dəq
- Qəsidə 109ایا شهریاران پاکیزه دل2 dəq
- Qəsidə 110ای بهنگام سخا ابر کف و دریا دل2 dəq
- Qəsidə 111ای مشک فشان زلفین ای غالیه گون خال5 dəq
- Qəsidə 112ای میر بی نظیر و خداوند بی عدیل3 dəq
- Qəsidə 113Olar mahal mənə eyləmək ümidi-məhal,7 dəq
- Qəsidə 114تا شمر چون درع داودی شد از باد شمال6 dəq
- Qəsidə 115تا عدیل دوست گشتم با طرب گشتم عدیل5 dəq
- Qəsidə 116تنم به گونهٔ نال و دلم به گونهٔ نیل4 dəq
- Qəsidə 117چه بود بهتر و نیکوتر از این هرگز حال6 dəq
- Qəsidə 118خیال شام فراق بتان بروز وصال5 dəq
- Qəsidə 119نگارینا تو از نوری و دیگر نیکوان از گل5 dəq
- Qəsidə 120ای آنکه ترا بوده بر اندام جهان دام2 dəq
- Qəsidə 121ایا درفش تو باز سپید و خصم تو بوم2 dəq
- Qəsidə 122تا جهان از گل خرم شده چون باغ ارم4 dəq
- Qəsidə 123تا شد از گل بوستان سیمگون بیجاده فام6 dəq
- Qəsidə 124خلاف بود همیشه میان تیغ و قلم5 dəq
- Qəsidə 125ربود جان و دل من بزلف غالیه فام5 dəq
- Qəsidə 126هرکه دائم با نگار خویشتن باشد به هم6 dəq
- Qəsidə 127اگر باران نباشد در بهاران3 dəq
- Qəsidə 128Əgər bəla aramırdı cahanda xəlqə zaman,5 dəq
- Qəsidə 129Əgər könül yerinə canı istəsə canan,4 dəq
- Qəsidə 130İşıqlı çeşmə önündə olan qara pərdə,3 dəq
- Qəsidə 131الا ای ماه مشکینمو به پیش آر آن می مشکین3 dəq
- Qəsidə 132آنچه هست اندر دل من نیست کسرا در دل آن8 dəq
- Qəsidə 133آن غیرت یزدان نگر و قدرت یزدان7 dəq
- Qəsidə 134آن کجا کاوس کرد او نیت جادوستان3 dəq
- Qəsidə 135ای ببالا بلای آزادان6 dəq
- Qəsidə 136ای جان من از آرزوی زلف تو پیچان4 dəq
- Qəsidə 137ای جان من خریده بدیدار خویشتن4 dəq
- Qəsidə 138ای سهی سرو روان از تو بهشت آئین چمن5 dəq
- Qəsidə 139ایکام دل دوست و بلای دل دشمن2 dəq
- Qəsidə 140ای مرا دیدار تو جان و جهان3 dəq
- Qəsidə 141این برکه مبارک این بزمگاه میمون2 dəq
- Qəsidə 142باد نوروزی همی بر گل بدرد پیرهن3 dəq
- Qəsidə 143بتی بمهر چو لیلی بچهر چون شیرین4 dəq
- Qəsidə 144بت پیمان شکن دائم شکسته زلف چون پیمان4 dəq
- Qəsidə 145بتی چون رامش اندر می مهی چون دانش اندر جان5 dəq
- Qəsidə 146بتی که سجده برد پیش او مه گردون3 dəq
- Qəsidə 147بتی که لاله چند از رخانش لاله ستان5 dəq
- Qəsidə 148به زلف غالیهرنگی به روی آینهگون5 dəq
- Qəsidə 149بقد سرو رسائی بزلف غالیه گون5 dəq
- Qəsidə 150بهشت عدن شد گیتی ز فر ماه فروردین6 dəq
- Qəsidə 151Bahar gəldi, cahan cənnət oldu, bəxt cavan,5 dəq
- Qəsidə 152Seyrangahı oldu küləyin bağ, gülüstan,3 dəq
- Qəsidə 153تا بپوشید بلؤلؤی ثمین باغ سمن5 dəq
- Qəsidə 154تا باد ماه آبان بگذشت در چمن6 dəq
- Qəsidə 155چه دید تشرین گوئی ز نرگس و نسرین5 dəq
- Qəsidə 156چه روز است آنکه هست او را شب تاریک پیرامون3 dəq
- Qəsidə 157چه سرو است این میان بزم نازان4 dəq
- Qəsidə 158حور حریر سینه کام روان حوران3 dəq
- Qəsidə 159خداوندا ترا زیبد خداوندی جهان کردن6 dəq
- Qəsidə 160دل ببرد از من پری روئی گرامی تر ز جان5 dəq
- Qəsidə 161دمید لاله سیراب در بنفشه ستان6 dəq
- Qəsidə 162ز ابرو باد آزاری بشد آراسته بستان5 dəq
- Qəsidə 163شد برگ رزان زرد ز آذر مه و آبان3 dəq
- Qəsidə 164شگفتهای جهانرا پدید نیست کران4 dəq
- Qəsidə 165غالیه دارد کشیده بر شکفته ارغوان4 dəq
- Qəsidə 166گر نگار من دو زلف خویش بسپارد بمن4 dəq
- Qəsidə 167کسی کش دل برد دلبر کسی کش جان برد جانان5 dəq
- Qəsidə 168گشت گیتی چون بهشت از فر ماه فرودین3 dəq
- Qəsidə 169گل چو بشکفت زمین گشت پر از آب روان3 dəq
- Qəsidə 170که بست از مشک چندین بند گرد آن گل خندان2 dəq
- Qəsidə 171Dodaqmı, ya qızılgüldür, o üzdür, ya mədhi-taban?7 dəq
- Qəsidə 172مجلس است این مگر بهشت برین3 dəq
- Qəsidə 173من آن کشیدم و آن دیدم از غم هجران10 dəq
- Qəsidə 174منم غلام خداوند زلف غالیه گون4 dəq
- Qəsidə 175Elə bil kanun ayına şəbixun eylədi neysan,5 dəq
- Qəsidə 176مهر جانان چون روان اندر تن من شد روان6 dəq
- Qəsidə 177نشاط دل کن و از لعل یار پروردین5 dəq
- Qəsidə 178هر آنچه هست نهان از منجمان جهان5 dəq
- Qəsidə 179هرکه را دلبند باشد مهرجوی و مهربان5 dəq
- Qəsidə 180هلا شادی کن و می خور که بستان شد بهشت آئین5 dəq
- Qəsidə 181هوا همی بنکارد بحله روی چمن3 dəq
- Qəsidə 182ایا بهار من و عید نیکوان سپاه4 dəq
- Qəsidə 183ای بفر و خرد و خوبی خورشید سپاه2 dəq
- Qəsidə 184ای روی تو از چشمه خورشید سما به5 dəq
- Qəsidə 185بتی که پیش رخ او چو میغ باشد ماه5 dəq
- Qəsidə 186فغان من همه زان زلف تابدار سیاه4 dəq
- Qəsidə 187آدینه و مهرگان و ماه نو1 dəq
- Qəsidə 188مرا هجران آن آهوی آمو3 dəq
- Qəsidə 189ایا خوشتر ز جان و دل! همه رنج دل و جانی6 dəq
- Qəsidə 190ایا سروی که سوسن را ز سنبل سایبان کردی5 dəq
- Qəsidə 191ای آنکه تو بر ساعد اقبال سواری2 dəq
- Qəsidə 192ای ترا کرده خدا بر ملکان بار خدای2 dəq
- Qəsidə 193ای شکنج زلف جانان بر پرند ششتری4 dəq
- Qəsidə 194ای ماه شبه زلف مشک خالی3 dəq
- Qəsidə 195ای میر بسان مصطفی بودی2 dəq
- Qəsidə 196ای نگاری که ز دل کفر و ز رخ دین آری4 dəq
- Qəsidə 197بار خدایا بسی عذاب کشیدی4 dəq
- Qəsidə 198بتی را که بودم بدو روزگاری4 dəq
- Qəsidə 199پوشیده مشگ ز ابر سیه چرخ چنبری7 dəq
- Qəsidə 200خریدم به دل دلبری رایگانی6 dəq
- Qəsidə 201دلا تا تو اندر هوان و هوائی3 dəq
- Qəsidə 202دماری تو ای چشم و دل را دماری4 dəq
- Qəsidə 203دهد روی آن سرو سیمین نشانی4 dəq
- Qəsidə 204روزی که تو آن زلف پر از مشک فشانی4 dəq
- Qəsidə 205ز بوی باد آزاری ز نقش ابر نیسانی6 dəq
- Qəsidə 206غزالی شدم من ز عشق غزالی4 dəq
- Qəsidə 207که را مهربانی نماید نگاری5 dəq
- Qəsidə 208کمر بستند بهر کین شه ترکان پیکاری4 dəq
- Qəsidə 209مرا به ناله و زاری همیبیازاری4 dəq
- Qəsidə 210ندانی درد هجر ای گل مرا زان زار گردانی4 dəq
- Qəsidə 211نیازم ز گیتی به توست ای نیازی4 dəq
- Qəsidə 212هرکه زو دیده بود یزدان بی فرمانی4 dəq
- Qəsidə 213هنری مرد نباشد بر هر کس خطری4 dəq
- Qəsidə 214بخد و قد تو ای شهره ترک کاشغری3 dəq
- Tərcibənd 1بمهر ماه دیداری سپردم دل بدیداری8 dəq
- Tərcibənd 2هوا شد عاشق آسا باز و صحرا دلبر آیین شد9 dəq
- Tərcibənd 3بر گل سوری ز مشک تبتی پر چین کنی7 dəq
- Tərcibənd 4سپاه نوبهار آمد وز او گیتی دگرگون شد9 dəq
- Tərkibbənd 1نوبهار آمد کز او گیتی جوان گردد همی14 dəq
- Tərkibbənd 2باد نوروزی زمین را جامه از دیبا کند8 dəq
- Tərkibbənd 3تا چمن را آسمان با سیب و آبی جفت کرد9 dəq
- Tərkibbənd 4یافت زی دریا دگر بار ابر گوهر بار بار7 dəq
- Tərkibbənd 5آن دلبری که خوبی بسیار یار اوست4 dəq
- Tərkibbənd 6باغ و بستان را بسعی ابر کرد آباد باد7 dəq
- Müsəmmət 1نگاری لاله رخسار و سمنبر8 dəq
- Müsəmmət 2بتی کام روان بت پرستان7 dəq
- Qitə 1بتی بروی چو لاله شکفته بر دیبا1 dəq
- Qitə 2دلا تا کی همی جوئی منی را1 dəq
- Qitə 3Mənə o vəfasız dedi bivəfa,1 dəq
- Qitə 4ای همیشه جان بدخواهان فکنده در بلا1 dəq
- Qitə 5ای مایه شده دیدن تو روزبهی را1 dəq
- Qitə 6Gözəllər firqətindən pis bu aləmdə əzab olmaz,1 dəq
- Qitə 7اگر به بستان آسیب دید نار از سیب1 dəq
- Qitə 8سر و بالایی که دارد بر سر گل مشک ناب1 dəq
- Qitə 9ز اول اردی بهشت گشت جهان چون بهشت1 dəq
- Qitə 10بسرای سپنج مهمان را1 dəq
- Qitə 11ای آنکه چون تو زیر فلک شهریار نیست1 dəq
- Qitə 12ای آنکه مر ترا بجهان در نظیر نیست1 dəq
- Qitə 13چو باد خزان بگذرد بر درخت1 dəq
- Qitə 14شهریارا خرمی کن کاول شهریور است1 dəq
- Qitə 15تا نگارین من سرائی گشت1 dəq
- Qitə 16Vəfa quşu, Hüma quşu bu dünyadan qanadlandı,1 dəq
- Qitə 17همیشه شاه شدادی ز بخت خویشتن شاد است1 dəq
- Qitə 18این جهان را سایه تو باد بر سر جاودان1 dəq
- Qitə 19گوشی که در حلقه او بود لفظ تو1 dəq
- Qitə 20ای شهی کز مهر تو چون بهرمان گردد چمست1 dəq
- Qitə 21بهشت من بدو گیتی بجز سرای تو نیست1 dəq
- Qitə 22تا ماه مرا رفتن با خیل و سپاه است1 dəq
- Qitə 23ای با خدای و با همه خلق خدای راست1 dəq
- Qitə 24بدست تو ملکا ملک خسروانی هست1 dəq
- Qitə 25بار خدایا ز مرگ منت چه آید1 dəq
- Qitə 26ملکان را ز آسمان کبود1 dəq
- Qitə 27فراق دیدن جانان دل و جانم دژم دارد1 dəq
- Qitə 28اسب طرب و عیش تو ای شاه بزین باد1 dəq
- Qitə 29خدایگان جهان را طبیب دارو داد1 dəq
- Qitə 30Apardı könlümü, verdi mənə könlünü bir dilbər,1 dəq
- Qitə 31دل مسکین مرا کژدم دوری بگزید1 dəq
- Qitə 32Yerin rəngi soldu, hava soyudu,1 dəq
- Qitə 33خدایگانا با تو زمانه ساخته باد1 dəq
- Qitə 34خدایگانا چشم دلت فروخته باد1 dəq
- Qitə 35Camaat büründü xəz paltarlara –1 dəq
- Qitə 36تا جهان باشد بکام و نام شاهنشاه باد1 dəq
- Qitə 37شاه شدادی همیشه تندرست و شاد باد1 dəq
- Qitə 38یاد نیاری ز قندهار وز نو شاد1 dəq
- Qitə 39جان بدخواهان تاج خسروی رنجور باد1 dəq
- Qitə 40دولت خورشید شاهان جاودان بر پای باد1 dəq
- Qitə 41آنچه ایزد خواست کرد و آنچه مردم خواست داد2 dəq
- Qitə 42کمان برم که درین روزگار تیره چو شب1 dəq
- Qitə 43خدایگانا دائم ترا سلامت باد1 dəq
- Qitə 44همیشه چشم دل و جان شاه روشن باد1 dəq
- Qitə 45جایگاه شاه یا برگاه یا بر تخت باد1 dəq
- Qitə 46از بلای دهر جان شاه گیتی فرد باد1 dəq
- Qitə 47چو چرخ باد خزان را بباغ راه دهد1 dəq
- Qitə 48بجز نشاط و طرب طبع تو طلب نکند1 dəq
- Qitə 49خسروا طبع تو روز و شب نشاط آلود باد1 dəq
- Qitə 50خسروا گر دون بتاج و تخت تو محتاج باد1 dəq
- Qitə 51خدایگان جهان را ز بخت یاری باد1 dəq
- Qitə 52بر سبزه همی آب روان آب دواند1 dəq
- Qitə 53دولت شاه جهان پاینده چون خورشید باد1 dəq
- Qitə 54بباغ برگ بدینار جعفری ماند1 dəq
- Qitə 55این چه بند است که بر من غم آن ماه نهاد1 dəq
- Qitə 56اگر بمهر من آن ماه را نیاز آید1 dəq
- Qitə 57آن را که همی جست و دلم بخت بمن داد1 dəq
- Qitə 58تا آفریدگار مرا رای و هوش داد1 dəq
- Qitə 59هرگه که مرا ز آمدن تو خبر آید1 dəq
- Qitə 60شد اسیر آن بت کو دلبر و جنگ آور بود1 dəq
- Qitə 61ای آنکه همیشه دل تو رادی جوید1 dəq
- Qitə 62ملکا کار تو بسامان باد1 dəq
- Qitə 63خدایگانا چرخ برین زمین تو باد1 dəq
- Qitə 64مخالفان ترا گردن ای ملک زده باد1 dəq
- Qitə 65هرکه را دهر از عمادالدین بدل دوری دهد1 dəq
- Qitə 66مرا رنج بسیار و کم روزگار1 dəq
- Qitə 67آذر فرو زو می خور شاها بماه آذر1 dəq
- Qitə 68ای مکان سعد و کان جاه و ارکان ظفر2 dəq
- Qitə 69Tale üzünə güldü sənin, taxtını qurdu,1 dəq
- Qitə 70تا هست جان مؤمن بدخواه جان کافر1 dəq
- Qitə 71برخیز و بمیخانه خرام ای بت کشمیر1 dəq
- Qitə 72ای وصل تو آب و هجر تو آذر1 dəq
- Qitə 73ای چون بهشت مجلس و چون آسمان حصار1 dəq
- Qitə 74Ey zamanın tacdarı, sən ki etdin şad məni,1 dəq
- Qitə 75ای بسته جفا با دل و گشته ز وفا دور1 dəq
- Qitə 76منم ز حسرت دیدار یار زار و نزار1 dəq
- Qitə 77ای توئی بیچارگان را چاره و فریادرس1 dəq
- Qitə 78بوصل اندرون یافتم کام خویش1 dəq
- Qitə 79دلشاد نشستم بمقام پدر خویش1 dəq
- Qitə 80رهی سوار و جوان و توانگر از ره دور1 dəq
- Qitə 81خزان ببرد بهاء همه بهار ز باغ1 dəq
- Qitə 82دیر پیوند بتی زود کسل1 dəq
- Qitə 83ایا چراغ شهان جهان امیر اجل1 dəq
- Qitə 84به اورمزد و مه تیر ای امید کرام1 dəq
- Qitə 85ای بکریمی چو ابر دختر شاه کریم1 dəq
- Qitə 86هرگه که من از طلعت تو دور بمانم1 dəq
- Qitə 87زان زرد شد از داغ و درد رویم1 dəq
- Qitə 88آرزومند روی جانانم1 dəq
- Qitə 89هرگه که من به زلف وی اندر نگه کنم2 dəq
- Qitə 90از دوست بمن دوش نشان آمد و پیغام2 dəq
- Qitə 91نهادم بر جدائی دل نهادم1 dəq
- Qitə 92خدای داند کز غم چگونه رنجورم1 dəq
- Qitə 93هان صائم نواله این سفله میزبان1 dəq
- Qitə 94سرنگون مانده است جانم زان دو زلف سرنگون1 dəq
- Qitə 95Bürüyüb yer üzünü bir belə dağlar, dərələr,1 dəq
- Qitə 96به تبریز خانه برین بر زمین؟1 dəq
- Qitə 97آن کس که بیک چشم زدن برد دل من1 dəq
- Qitə 98Ey gözəl, sən hər işi saz elədin,2 dəq
- Qitə 99Çölləri şaxta, sazaq sardı, yaman əsdi külək,1 dəq
- Qitə 100گر ندیدی بهشت و حورالعین1 dəq
- Qitə 101Ey mənim can sirdaşım, ruzum, ilim, ayım mənim,1 dəq
- Qitə 102آواره شد از مسکن و مأوا صنم من2 dəq
- Qitə 103از یار بریدن بسزا وار گزیدن1 dəq
- Qitə 104Ey könül, çox söylədim, aşiqliyə son qoy dəxi,1 dəq
- Qitə 105بر گرد مه ز عنبر ما هم زده سماطین1 dəq
- Qitə 106ایا شده ز تو مدحت گران و زر ارزان1 dəq
- Qitə 107ای آفتاب روشن تابان میان گلشن1 dəq
- Qitə 108آن کس که گشت ایران ویران بدست او1 dəq
- Qitə 109خداوندا به پیروزی همه گیتی گشادی تو1 dəq
- Qitə 110اکنون دهند خصمان ای شاه کام تو1 dəq
- Qitə 111امیرا بر همه میران خداوند و امیری تو1 dəq
- Qitə 112ای شهریار یار تو بس کردگار تو1 dəq
- Qitə 113ای خسرو جوان و جوانبخت گاه نو1 dəq
- Qitə 114ایا خسرو راد آزاده خو1 dəq
- Qitə 115شد سرشگم ز آرزوی روی تو چون روی تو1 dəq
- Qitə 116امیرا بر تو فروردین فرخ باد و فرخنده1 dəq
- Qitə 117شد از بهار خجسته سپاه برد شکسته1 dəq
- Qitə 118ای بند بلا دیده و از بند بجسته1 dəq
- Qitə 119ای نیزه تو گوی و دل دشمن انگله1 dəq
- Qitə 120ای جان بدسگالان جفت گداز کرده1 dəq
- Qitə 121دلی دیدم بسی تیمار دیده1 dəq
- Qitə 122شد پیر جهان و شد جوان باده1 dəq
- Qitə 123ای نیکخوی مردم ای نیک خوی شاه1 dəq
- Qitə 124شادی ز دلم دور شد و خواب ز دیده1 dəq
- Qitə 125ای بگرد روز از شب قمر آورده1 dəq
- Qitə 126بر وی تو بروشنی از مهر و ماه به2 dəq
- Qitə 127مشوش است دلم از کرشمه سلمی1 dəq
- Qitə 128مرا ز منصب تحقیق انبیاست نصیب1 dəq
- Qitə 129ای درم یافته از دست تو ارزانی1 dəq
- Qitə 130ای همه از رادی و از راستی1 dəq
- Qitə 131ای گشته یادگار ز کردار تو شهی1 dəq
- Qitə 132ای شاه جهانگیر جهاندار جهانجوی1 dəq
- Qitə 133خدایا بر جهانم کام و فرمان روان دادی1 dəq
- Qitə 134ای همه رادی و راستی و درستی1 dəq
- Qitə 135ای پادشاه عالم بایسته پادشائی1 dəq
- Qitə 136شاه زمینی و پادشاه زمانی1 dəq
- Qitə 137خدایگانا کار جهان شناختهای1 dəq
- Qitə 138به پیروزی شدی شاها که بازآیی به پیروزی1 dəq
- Qitə 139خداوندا تن خصمان برنج اندر بفرسودی1 dəq
- Qitə 140ای پیشه تو رامش و پیروزی و بهی1 dəq
- Qitə 141ای طبع تو سرشته ز رادی و راستی1 dəq
- Qitə 142ای سر رادان و راستان بدرستی1 dəq
- Qitə 143همی گذشت بکوی اندرون بت مشکوی1 dəq
- Qitə 144دلم بدیگر جای و تنم بدیگر جای1 dəq
- Qitə 145ای آفتاب شاهان شاهی و بی قرینی1 dəq
- Qitə 146کجائی تو این راحت جان کجائی1 dəq
- Qitə 147چونان شدم از شادی زین نامه که گفتی1 dəq
- Qitə 148آن ماه سرو بالا آن سرو ماه روی1 dəq
- Qitə 149ای میر اگر تو قصد بخان حرم کنی1 dəq
- Rübai 1ای وصل و هوای مهر تو بس ما را1 dəq
- Rübai 2چون بنوازد به پیش من زیر کیا1 dəq
- Rübai 3با روی تو دی ماه بهار است مرا1 dəq
- Rübai 4بسپرد بپای ناکسان دهر مرا1 dəq
- Rübai 5من خفته بدم دوش دل از یار جدا1 dəq
- Rübai 6مادر چو بزاد آن بدعا خواسته را1 dəq
- Rübai 7ای شاه چو کردگار بگشاد ترا1 dəq
- Rübai 8ای نوش لب و لاله رخ و سیم قفا1 dəq
- Rübai 9یک نیم دلم کلیچه یک نیم کباب1 dəq
- Rübai 10تا فتنه دلم بر آن لب میگونست1 dəq
- Rübai 11ای گشته خجل ماه فلک از نظرت1 dəq
- Rübai 12روی تو به شبهای سیه روز منست1 dəq
- Rübai 13تا کی باشم صبور در محنت دوست1 dəq
- Rübai 14چون دیدهٔ من دید ترا روز نخست1 dəq
- Rübai 15آنی که وفا نباید از مهر تو جست1 dəq
- Rübai 16چون جان و روان خویشتن داشتمت1 dəq
- Rübai 17تا من بودم بود مرا دولت جفت1 dəq
- Rübai 18بالات بود بسان سروان بهشت1 dəq
- Rübai 19دارندهٔ داد و دین ملک مملانست1 dəq
- Rübai 20آرام دل ولی ملک مملانست1 dəq
- Rübai 21تابنده چو خورشید ملک مملانست1 dəq
- Rübai 22دلدار مرا بر دل من رحمت نیست1 dəq
- Rübai 23از هجر تو ابر چشم باران ریز است1 dəq
- Rübai 24هنگام سخا و جامه و جام تراست1 dəq
- Rübai 25یک نیمه جهان سراو باغ شاه است1 dəq
- Rübai 26ماننده شیر نرّ شمس الدین است1 dəq
- Rübai 27بر ملک فکنده بَرخ، شمس الامراست1 dəq
- Rübai 28تا پرده روی ماه من عنبر گشت1 dəq
- Rübai 29با آنکه دلم از غم هجرت خونست1 dəq
- Rübai 30چشمم ز غمت بهر عقیقی که بسفت1 dəq
- Rübai 31نیمی ز تنم برنج و نیمی بشکنج1 dəq
- Rübai 32تا دلبر من بر ابرو افکند شکنج1 dəq
- Rübai 33صد بار بدل پند بکردم نشنید1 dəq
- Rübai 34هر کان رخ و آن زلف و دهان و لب دید1 dəq
- Rübai 35گویند به هر درد بود صابر مرد1 dəq
- Rübai 36آنی که دل من از تو خرم گردد1 dəq
- Rübai 37از دوستی تو جز ندامت ناید1 dəq
- Rübai 38تا کی ز فراق بر دلم بند بود1 dəq
- Rübai 39بیدادگرا به گِرد بیداد مگرد1 dəq
- Rübai 40نیمی ز دلم باد شد و نیمی گرد1 dəq
- Rübai 41از چشم و دل من آب و آتش خیزد1 dəq
- Rübai 42بادامِ تو گاهِ غمزه لشگر شکند1 dəq
- Rübai 43از دست و سنانت آب و آذر خیزد1 dəq
- Rübai 44بر شاخ گل دولت تو خار نماند1 dəq
- Rübai 45خون جگر ما بقمی بیش نبود1 dəq
- Rübai 46ای شاه نخستین سفرت میمون باد1 dəq
- Rübai 47هرچند ترا زمان بجان رنجان کرد1 dəq
- Rübai 48ایزد چو بزرگ شهریاری نکند1 dəq
- Rübai 49آن را که چو من زبان گهربار بود1 dəq
- Rübai 50نوروز مهین جم همایون آورد1 dəq
- Rübai 51شاپور عدیل مجد گردونی باد1 dəq
- Rübai 52ایزد همه دولت جهانی بتو داد1 dəq
- Rübai 53ایزد همه ساله هست با مردم راد1 dəq
- Rübai 54تا مهر فکند بر من آن سرو بلند1 dəq
- Rübai 55آنرا که چتو نگار دلکش باشد1 dəq
- Rübai 56هان تشنه جگر مجوی زین باغ ثمر1 dəq
- Rübai 57بسیار شنیدم من و دیدم بسیار1 dəq
- Rübai 58تا تو نکنی بدشمن و دوست نظر1 dəq
- Rübai 59با من ز قضای بد برآشفت دیار1 dəq
- Rübai 60ای زلف تو از رخان من پرچین تر1 dəq
- Rübai 61ای گشته به بیداد و بدی کردن چیر1 dəq
- Rübai 62نیمی ز تنم کمان شد و نیمی تیر1 dəq
- Rübai 63چون کشته ببینیام دو لب کرده فراز1 dəq
- Rübai 64بنگر که چه گفت با دلم چشم، به راز1 dəq
- Rübai 65تب خاله مرا نمود معشوقه ز ناز1 dəq
- Rübai 66گر روز قضا خدا ترا پرسد باز1 dəq
- Rübai 67نیمی ز دلم کبک شد و نیمی باز1 dəq
- Rübai 68خاموش بوم تا نکند چندین ناز1 dəq
- Rübai 69گر خیزد هیچ دیبه از هیچ طراز1 dəq
- Rübai 70آن بت که بهین لفظ بود دشنامش1 dəq
- Rübai 71تا غایب شد بت از کنار شمنش1 dəq
- Rübai 72ای گشته به بیداد و بدی کردن فاش1 dəq
- Rübai 73دندان تو و لب تو ای شهره رفیق1 dəq
- Rübai 74چون چشمهٔ آفتاب بر چرخ فلک1 dəq
- Rübai 75دیدار بتان بیغش و دلشان غشناک1 dəq
- Rübai 76سه چیز ترا سه چیز داده است جمال1 dəq
- Rübai 77نسگالیده وصال آن مه نیک سگال1 dəq
- Rübai 78گویند مرا به هِجر آن ماه چگل1 dəq
- Rübai 79چون ماه بود میان زین میر اجل1 dəq
- Rübai 80تا کرد جهان زیر قلم میر اجل1 dəq
- Rübai 81تا با تو شدم ز گردش دهر همال1 dəq
- Rübai 82دیدم صنمی ز نور باری، نَه ز گل1 dəq
- Rübai 83از طعنه و قول دشمن ای مهر گسل1 dəq
- Rübai 84هم هست مرا هوای آن زلف بِخَم1 dəq
- Rübai 85هر چند که بی بهانه دوری ز برم1 dəq
- Rübai 86زان قد چو شمشاد بفریاد دلم1 dəq
- Rübai 87تا کی ز فراق دوست فریاد کنم1 dəq
- Rübai 88ما شاخ هوای تو ز دل برکندیم1 dəq
- Rübai 89ما نامهٔ عزل مهر تو بنوشتیم1 dəq
- Rübai 90ما دل ز هوای مهر تو ببریدیم1 dəq
- Rübai 91یکباره دل از هوای تو بگسستیم1 dəq
- Rübai 92هندو بچه ای ببرد از راه دلم1 dəq
- Rübai 93کوشم که بپوشم اندوه نخروشم1 dəq
- Rübai 94از بهر تو گنج خویشتن پالودم1 dəq
- Rübai 95با چشم و لبت شرنگ و شکّر بینم1 dəq
- Rübai 96گویند مرا ز عشق آن تازه صنم1 dəq
- Rübai 97تا دور شدی تو از من ای سرو روان1 dəq
- Rübai 98ای کرده به بند دوستی بسته دلم1 dəq
- Rübai 99چون بیتو بُوَم جفتِ غم و درد بُوَم1 dəq
- Rübai 100خواهم که همیشه با تو پیوسته بُوَم1 dəq
- Rübai 101از بس که ز ناکسان رسید آزارم1 dəq
- Rübai 102ای دوست بیا تا ره دیگر گیریم1 dəq
- Rübai 103یوسفرویی کز او فغان کرد دلم1 dəq
- Rübai 104ما دل ز وفا و مهر تو برداریم1 dəq
- Rübai 105تا همبر من نشستهای خاموشم1 dəq
- Rübai 106تا بندهٔ آن رخان تابنده شدم1 dəq
- Rübai 107روی تو گل و بوی تو نسرین دارم1 dəq
- Rübai 108افتادم در دام بتی سیم اندام1 dəq
- Rübai 109بیمارم و ناردان لبت پندارم1 dəq
- Rübai 110هر گه که ترا به طبع پاک انگارم1 dəq
- Rübai 111یک بوسه بدادی به من ای بت افزون1 dəq
- Rübai 112آن زلف سیه بلای جانست ای جان1 dəq
- Rübai 113از کبر دلا دست بعیوق مزن1 dəq
- Rübai 114ای کام دل من و بلای حوران1 dəq
- Rübai 115بر چرخ جوانمرد شبیخون کردن1 dəq
- Rübai 116در کار جهانیان گشاد است از تو1 dəq
- Rübai 117ای دوست مرا به دشمنان دادی تو1 dəq
- Rübai 118خورشید بچهر و سرو بالائی تو1 dəq
- Rübai 119ای مایهٔ نیکوئی مقام دل تو1 dəq
- Rübai 120سرگشته و زار و بیقرارم بی تو1 dəq
- Rübai 121از دیده میان رود خونم بی تو1 dəq
- Rübai 122پیوسته چو شمع در گدازم بی تو1 dəq
- Rübai 123ای دل صنمی برده قرار من و تو1 dəq
- Rübai 124آن چشم نگر به ناز و خواب آلوده1 dəq
- Rübai 125گر بنده بُدَم کنون شدم یِکرَهْ شاه1 dəq
- Rübai 126تا دست من از دامن تو شد کوتاه1 dəq
- Rübai 127برداشت بت من از سر آن چتر سیاه1 dəq
- Rübai 128ای طره تو ز مشگ و از عنبر به1 dəq
- Rübai 129گر سوی هوا دلم همی جوید راه1 dəq
- Rübai 130دوش آمد دست سوده و آسوده1 dəq
- Rübai 131ای عالم علم جاودان از درگاه1 dəq
- Rübai 132ای زهره جبین نیست چو رخسار تو ماه1 dəq
- Rübai 133ناگه ز درم در آمد آن سرو سهی1 dəq
- Rübai 134تا از بر من تو دوست دور افتادی1 dəq
- Rübai 135گر برده دلم بر تو حاصل نبدی1 dəq
- Rübai 136تا جامهٔ مدح تو بپوشید رهی1 dəq
- Rübai 137اقبال و مراد و کامرانی داری1 dəq
- Rübai 138هرگه که کنی مصاف لشکر شکنی1 dəq
- Rübai 139چندین سخن تلخ شنودن تا کی1 dəq
- Rübai 140زانگه که مرا بیافریده است خدای1 dəq
- Rübai 141صد بوسه بدادمش بزیر کف پای1 dəq
- Rübai 142راز دل ازین و آن نهفتن تا کی1 dəq
- Rübai 143ای ترک به گنجه از کجا افتادی1 dəq
- Rübai 144افکنده و کنده است آن شمع سرای1 dəq
- Rübai 145گر دل به وفای تو هبا داشتمی1 dəq
- Rübai 146عناب لبا چو برگ عناب شدی1 dəq
- Rübai 147هرچند تو در کنار من بیشتری1 dəq
- Rübai 148بیجاده لب و یاسمن اندام منی1 dəq
- Rübai 149ای آنکه خجستگی تو دادی به همای1 dəq
- Rübai 150ای ترک ستمکاره و بیدادگری1 dəq
- Rübai 151ای آنکه به روی، قبلهٔ خوبانی1 dəq