هان صائم نواله این سفله میزبانزین بی نمک ایا منه انگشت بر دهان

لب تر مکن به آب که طلق است در قدحدست از کباب دار که زهر است توامان

با کام خشک و با جگر تفته در گذرایدون که در سراسر این سبز گلستان

کافور همچو گل چکد از دوش شاخسارزیبق چو آب برجهد از ناف آبدان

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar