Xatırlayıram –Mehriban əmimin ölümünü.Balaca əmim oğlanlarınınQüssələnib, saralıb solmasını.Mən də onların yaşındaydım.Hiss edirdim ölümün gətirdiyiboşluğu, qəm-qüssəni,Onlara gedəndə duydum –Əmimdən sonra evin boşalmağını.Elə bil hava yox idi nəfəs almağa.Əmim oğlanları unutmuşdularOynamağı, əylənməyi.Heç bilməzdim atanın ölümüBunca viran edərbir ailənin həyatını.Hətta daşı-divarı da dəyişər.Unuda bilmirəm –O qüssəli, kədərli günləri.

13.12.2008, Bakı

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Ölüm