Nolur şirinməzaq etsə məni həlvayi-hürriyyət
Nolur şirinməzaq etsə məni həlvayi-hürriyyət,Yesəm bir löqmə ondan, söyləsəm oxqay, hürriyyət!
De, xeyr olsun, yuxu gördüm ki, bir dərya kənarındaTöküblər yanbayan, qat-qat, bütün lay-lay hürriyyət;
Yığıb da doldururlar kisə-kisə, bağlanır möhkəm,Urullar təllə, dağdan da aşır balayi-hurriyyət.
Zibəs çoxdan bəri şövqündə idim mən bu həlvanın,Dedim, yaran, nolur versəz mənə bir payi-hürriyyət!
Sözüm xoş gəlməyib təhvildarə, söylədi: "Güm şo!Bədəsti kütəh əz nəxl məcu xurmayi-hürriyyət?
Nəmidani ki, in dilbər bu gün məxsusi Iranəst,Tu xud naməhrəmi bər şahidi-zibayi-hürriyyət?"
Kəmali-yə’s ilə məhrum olub, bir yanda əyləşdim;Alıb bir kəştiyə doldurdular tay-tay hürriyyət.
Svistok qışqırıb, kəşti rəvan oldu, baxırdım mən,Hələ getməkdə idi zövrəqi-dəryayi-hürriyyət
Ki, nagəh bir qara bayraq açıldı dor ağacında,Yazılmış onda bir xətti-müsibətzayi-hürriyyət;
Oxurkən xətti mə’lum oldu kəştibanı qərq olmuş,Qalıb dəryadə heyran kəştiyi-də’vayi-hürriyyət.
Xüruşan mövclər hər səmtdən yeksər hücumavər,Görüb əmvacı kəştidən ucaldı: vay, hürriyyət!
Bu səsdən səksənib durdum, götürdüm saətə baxdım,Hələ gördüm ki, şəbdir, söylədim: lay-lay, hürriyyət!..
Мне горечь рот свела, хочу вкусить твоих щедрот, свобода!Дай мне изведать: ты халва или сладчайший мед, свобода.Приснился берег мне морской, пусть сон мой сбудется скорее!На нем лежит гора горой, — в мешках отправки ждет свобода.Свобода свалена в тюках, завязанных веревкой прочно,Давненько я мечтал о ней, пусть мне перепадет свобода.Я стал покорнейше просить: «Друзья, мне дольку уделите!Кусочек только. Знать хочу, что беднякам дает свобода».«Прочь! Руки коротки твои! — мне крикнул кладовщик сердито. —Тебе, чужак, не разрешит вкусить запретный плод свобода!Не знаешь, что ли, простота, что суждена она Ирану?Зачем красавице урод! Знай, на таких плюет свобода!»Я, огорченный, отошел в сторонку, грустно ожидая,Что, погрузившись на корабль, покинет нас вот-вот свобода.Трель полицейского свистка... И двинулся корабль громоздкий,В свободном море по волнам медлительно плывет свобода.Но вдруг огромный черный флаг затрепетал на главной мачте.Я понял этот скорбный знак: там ждут — сейчас умрет свобода.Нерасторопный капитан был смыт бушующей водою.Что ж, должен потонуть корабль, с ним вместе пропадет свобода.Кипят и пенятся валы, неумолимо наступая,Истошный вопль услышал я и понял, что орет свобода.Крик разбудил меня. Я встал и, на часы взглянув, промолвил:«Ночь глубока. Усни, бай-бай, пока не рассветет, свобода»
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/sabir-nolur-sirinmezaq-etse-meni-helvayi-hurriyyet
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Dün yatıb Mir Haşımı rö’yadə gördüm, söylədim:Seyyidim, hicrində ərzi-şurişi-həşr eylərəm.
Deyir ("Oylə səngindir ki, əsqali-təəssübdən yüküm")Oylə səngindir ki, əsqali-təəssübdən yüküm, –Gündə min tərpənsə yer, tərpənməz əsla bir tüküm!
Yatmısan, Molla əmu, gürcülər içrə hələ sən!Yatmısan, Molla əmu, gürcülər içrə hələ sən!Nə olur ta bu müsəlmanlığa da bir gələsən,
Tapdım!.. ("Qoy sağ olsun başımız, düşməsin əsla ayağa")Qoy sağ olsun başımız, düşməsin əsla ayağa,O bizi torğa qoyub, gərçi satıb yandırdı;
Başqa şairlərin şeirləri · Satira
Gəlib orucluğun dəmi, çıxır sədası mollanın,Bu ayda müstəcəb olar bütün duası mollanın.
Kamil paşa, kamilliyinə min barəkallahKamil paşa, kamİlliyinə min barəkallah,Etdin nə gözəl millətini xürrəmi xendan.
Ədəbiyyat (“Kəlniyət!” Ey dərdimizin dərmanı”)“Kəlniyət!” Ey dərdimizin dərmanı,Dinlə, sözüm çox da deyil tulanı,
MüdirimInsafa gəlib rəhm elə mən zarə, müdirim!Qoyma məni bu dəhrdə avarə, müdirim!