Bağışla
Bilirəm heç nəyi qaytarmaq olmazNə göz yaşlarıyla, nə yalvarışla.Gəlmişəm yanına günahkar kimi,Bağışla, əzizim, məni bağışla!
Yenə pəncərəndə ağ güllər açıb,Yenə pəncərələr günəşə açıq.Gözümə gün düşür, ya baxan sənsən?Tənəli bir evdə darıxan sənsən!Yenə analığın soyuq baxışı,Yenə qaranlığa yağan göz yaşı...
Soluxan duyğunu göyərtmək olmazNə gələn baharla, nə ötən qışla.Fəsillər saçına çəkib əlini,Ağarmış saçını mənə bağışla!..
Bağışla, üzünün qırışlarını,Ötən gəncliyi ki yuxuya dönmüş.Sənin dodağından qopan ahlardıKədər buludutək məni bürümüş!
Gözünün acısı enmiş ömrümə,Sevinc bəhrəsini dada bilmirəm.Yuxusuz qalmısan məndən ötəri,İndi də sübhədək yata bilmirəm!
Arama, günahkar tapılan deyil,Onun ki, alnına yazılmamış qəm,Yaş ötür, ən rahat günlərimdə dəFikrimdə, dərdimtək səni görürəm...
Çətindi bir ömür qurban eləmək,Sən bu etibarla fəryadsan, ahsan.Öz yatmış bəxtini oyadammadın,Məni məzardan da oyadacaqsan!..
Bizim ki arzumuz çiçək nəfəsli...Niyə sevincimiz qırıldı daşla.Səni bu günümə yetirəmmədim,Bağışla, əzizim, məni bağışla,Keçmişim, günahım, məni bağışla!..
7.IX.1980
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/sabir-rustemxanli-bagisla
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Yetmiş ildi dünyanın altıda biri qırmızı alova bürünüb yanır. Kənarda dayananlar da, alovun içindəkilər də bilir ki, bu söndürülməlidir. Amma öz-özünə yanıb qurtarmayana qədər yaxın düşmək olmur. Mübarizə adına qalxırsan, səni də yandırır. Amma sərçə kimi hərə bir damla su atsa yanğın böyüməz. O tək-tək damlalar zamanı nə qədər irəli çəkir, yanğının tez sönməsinə nə qədər xidmət edir? – bunu hesablamaq çətindir. Amma vaxtın dəyirmanını işlədən də o damlalardır.*Xəbər gözləyirəm... Kimdən; hayandan?
Geri dönməliyikAstara yolları uzanıb gedir*Təbrizə bir baş.*
Bir qarış vətən torpağıDüşmən kəsdi qapınıağır şərtləri ilə...
Qan yaddaşıNüşabə qalasınınYarıuçuq bürcündə,