خرقه ای دوختم از داغ جنون بر تن خویشنیست یک تن به تمامی چو من اندر فن خویش

سر مینای می و همت او را نازمکه گرفته است گناه همه بر گردن خویش

این چه بخت است که هر خار که گل کرد از خاکدر دل آبله من شکند سوزن خویش

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri