(از رحم بر زمین نزد آسمان مرا
(از رحم بر زمین نزد آسمان مرادارد بپا برای نشان این کمان مرا)
(چون سرو و بید سایه من دام عشرت استهر چند میوه نیست درین بوستان مرا)
(از وصل گل مرا چه تمتع، که شرم عشقدارد چو بیضه در بغل آشیان مرا)
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-perakende-65
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar
Fərd
Dedim: kimdir pərişan eyləyən aşiqlər əhvalın?Səba göstərdi tari-sünbüli-zülfün ki: bu eylər
Bulaqlar başladı öz nağılınıBahar yenə gəldi köksündə atəş,Bulaqlar başladı öz nağılını.
ŞəltükQutarmışdıq hər əngəldən, gənə bir əngəlim çıxdı,Cənabın bəxş edən şəltük içindən çox bəlim çıxdı.
GələydiXaliqi-ləmyəzəl edəydi imdad,Həsrət gözüm intizarı gələydi.