سیل در بنیاد تقوی از بهار افتاده است
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
سیل در بنیاد تقوی از بهار افتاده استتوبه را آتش به جان از لاله زار افتاده است
تا ز سیر گلشن آن سرو خرامان پا کشیدبلبلان را گل به چشم از انتظار افتاده است
حال زخم من جدا از تیغ او داند که چیستموجه ای کز بحر رحمت بر کنار افتاده است
جلوه فانوس دارد پرده چشم حبابعکس رخسار تو تا در جویبار افتاده است
از رخش هر حلقه را نعل دگر در آتش استبس که دام زلف او عاشق شکار افتاده است
می توان از هر دو عالم رشته الفت بریددل دو نیم از درد اگر چون ذوالفقار افتاده است
سرنوشت چرخ باشد ابجد طفلانه اشهر که را آیینه دل بی غبار افتاده است
حرص پیران را به جمع مال سازد گرمترآتشی کز دست خالی در چنار افتاده است
اندکی دارد خبر از حال ما افتادگانمرغ بی بال و پری کز شاخسار افتاده است
هست امید زیستن از بام چرخ افتاده راوای بر آن کس کز اوج اعتبار افتاده است
بی سخن می شوید از دل، دیدنش گرد ملالبس که یاقوت لب او آبدار افتاده است
داغهای عاریت بر سینه دلمردگانچون گل پژمرده بر روی مزار افتاده است
قدر خواب امن ومهد عافیت داند که چیستهر که چون منصور در آغوش دار افتاده است
در کف آیینه سیماب از تپیدن باز ماندبی قراری های ما بر یک قرار افتاده است
خواب راحت می کند کار نمک در دیده امدانه بی حاصلم در شوره زار افتاده است
گوهر از گرد یتیمی ساحل انشا می کندورنه آن دریای رحمت بیکنار افتاده است
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. شوید از دل دعوی خون، کشتگان خویش راتیغ او از بس که صائب آبدار افتاده است
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-1124
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar
Könül, şad ol ki, şadlıq vaxtı çatmış,Ki, hər şeydə xuda dövlət yaratmış.
مه من هنوز عشقت دل من فگار داردتو یکی بپرس از این غم که به من چه کار دارد
Çəkə bilməzİstəyirəm qaçam diyarbadiyar,Könül vətənindən əl çəkə bilməz.
Dövri-rüxsarına geysuyi-pərişan düzülübDövri-rüxsarına geysuyi-pərişan düzülüb,Ya ki, gül dövrünə bir dəsteyi-reyhan düzülüb?!