قد موزون تو روزی که به جولان برخاست
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
قد موزون تو روزی که به جولان برخاستهر که را بود دلی، از سر ایمان برخاست
خار خار دلم از سینه نمایان گردیدبخیه تنگ رفویم ز گریبان برخاست
شرم عشق است که پامال نگردد هرگزلاله افکنده سر از خاک شهیدان برخاست
که دگر ز اهل کرم رحم به محتاج کند؟ابر با دیده خشک از لب عمان برخاست
بر دل غنچه اگر خورد نسیمی گستاخشور محشر به دل بیضه ز مرغان برخاست
همت آبله پای طلب را نازم!که به مشاطگی خار مغیلان برخاست
زد همان روز که با غنچه محجوب تو لافقفل شرم از دهن پسته خندان برخاست
همدمی سیر مقامات نفرمود او رانی ما تا به چه طالع ز نیستان برخاست
بگسل از اهل کرم تا شودت پایه بلندصدف از خاک به یک ریزش نیسان برخاست
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. قالبی نیست سخن سنجی ما چون طوطیبلبل ما ز دل بیضه غزلخوان برخاست
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-1417
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar
Bir ala gözlünü sevibdi könülDəhanı pistədir dodağı ballı
Gör nədirMən fələyin şərbətini içmişəm,Həmdəm olan, gəl halımı gör nədir,
Gözəlim, el duyar axır, mənə az qaş-göz elə!Gözəlim, el duyar axır, mənə az qaş-göz elə!Bir də aldanmaram, ölsəm də, vəfasız gözələ.
Ey müsəlmanlar, bu gün ol yari-pünhan ayrılır (Ayrılır qəzəli)Ey müsəlmanlar, bu gün ol yari-pünhan ayrılır,Uçdu ruhim, getdi əqlim, gövdədən can ayrılır.