اشک لعلی است روان بر رخ چون زر که مراست
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
اشک لعلی است روان بر رخ چون زر که مراستبحر و کان را نبود این زر و گوهر که مراست
حرف حق گرچه بلندست ز من چون منصورسردارست بسامانتر ازین سر که مراست
هر قدر بیش خورم، کم نشود خون جگرچشم بد دور ازین باده احمر که مراست
بهر کاهش بود افزایش من چون مه نوکز دل خویش بود رزق مقدر که مراست
داغ بالین من و درد بود بستر منچون کنم خواب به این بالش و بستر که مراست؟
مگر از جاذبه عشق به جایی برسمورنه پیداست کجا می رسد این پر که مراست
نیست ممکن که کند دانه من نشو و نماگر رگ ابر شود هر مژه تر که مراست
آن که جان دو جهان را به نگاهی نخردکی به چشم آیدش این جان محقر که مراست؟
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. نیست در میکده عشق کسی را صائباز دل و چشم خود این شیشه و ساغر که مراست
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-1426
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Eşq
Mən səni ulduzlarınİşığında axtardım,
Mürəbbe: Bir namə yazmışdı gözlər şahıBir namə yazmışdı gözlər şahı,Gəldi mən tək mübtəlayə yetişdi,
Eyləmə çox qəmzə, naz, bəsdir, aman, ey gözəlEyləmə çox qəmzə, naz, bəsdir, aman, ey gözəl,Alma əlimdən mənim tabü təvan, ey gözəl,
Ey vəfasız, necə bir sərvi-rəvan bulmazmıyamEy vəfasız, necə bir sərvi-rəvan bulmazmıyam,Ya yüzün tək bir şüküftə ərğəvan bulmazmıyam.