لب خاموش نمودار دل پر سخن استجبهه بی گره آیینه خلق حسن است

چون خدنگی که کند دست در آغوش کمانبه میان رفتن من بهر کنار آمدن است

وادی عشق نگردد به گرانجانی قطعقدم اول این راه سفر در وطن است

مانع وحدت عارف نشود کثرت خلقبیشتر خلوت این طایفه در انجمن است

باده در ساغر من خون جگر می گرددخاک پیمانه من از گل بیت الحزن است

سرمه از فیض سفر مایه بینش گردیدصیقل تیرگی بخت جلای وطن است

لب افسوس مرا زخم پشیمانی نیستدست بر هم زدن من مژه بر هم زدن است

پنبه از گوش برون کن که بناگوش سفیددم صبحی است که صبح دوم آن کفن است

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. جز خراش جگر و چهره خونین صائبدیگر از نام چه در دست عقیق یمن است؟

O dodaqlar ki, susur, sanma ki, sözsüzdür hər an,Çox zaman sakit olur çün ürəyi sözlü olan.

Kamanın qoynuna girdikdə susur ox da belə,Kənara çıxmaq üçün ortaya girdim mən əlan.

Nə ürək peşman olubdur, nə də əfsus demişəm,Nə zaman əl çalıram, kirpiyimi çallam, inan.

Pambığı at qulağından, sökülür dan yeri, bax,Başqa bir mənası var sübh sözünün, olsa duyan.

Sürmə çəksən gözünə, bil ki, gözün nura gələr,Taleyin bəd gətirirsə, elə sən tərki-məkan.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Saib öz naməsini yazdı ürək qanı ilə,Bir Yəmən ləli kimi alsın onu namə alan.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq