آتشم در جگر از چهره گلرنگ زده استلب لعلش به کبابم نمک سنگ زده است

شیشه ام می شکند در جگر از حرف درشتباز تا دشمن دل سخت چه بر سنگ زده است

صیقل جام به فریاد دل ما نرسیدکه به دود جگر این آینه را زنگ زده است؟

نافه را مغز شد از عطسه پریشان امروزکه دگر دست در آن طره شبرنگ زده است؟

سینه ای پهن تر از دشت قیامت دارمداغ در پهلوی هم، خیمه چرا تنگ زده است؟

دهن غنچه تصویر، تبسم زده شدبر لب ماست که صد قفل، دل تنگ زده است

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. همه دنبال هوس همسفر برق شدندصائب ماست که بر پای طلب سنگ زده است

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri