بی لب ساغر می دیده خونپالا داشتخم دلی پر گله از سرکشی مینا داشت

این زمان بر سر هر فاخته ای می لرزدآن که چون سرو دو صد عاشق پا بر جا داشت

لب ساغر به مذاقم نمکین می آیدچشم شور که خم اندر خم این مینا داشت؟

بی جراحت کسی از مرحله عشق نرفتتیغ الماس به کف سبزه این صحرا داشت

رنگ ناسور ز آیینه داغم نزدودپنبه هر چند درین کار ید بیضا داشت

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. صائب آن عهد کجا رفت که از سوختگانداغ او گوشه چشمی به من شیدا داشت؟

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq