دار ازان چوب به پیش ره منصور گذاشتکه قدم از ره باریک ادب دور گذاشت

این همان جلوه حسن است که چون ساقی شدداغ بی حوصلگی بر جگر طور گذاشت

لب ببند از سخن حق که همین گستاخیبالش دار به زیر سر منصور گذاشت

وادی عشق چه وادی است که با آن وسعتپای باید همه جا بر کمر مور گذاشت

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. کلک صائب نشود کندرو از طعنه خصمنتوان اره به فرق شجر طور گذاشت

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq