چشم خونبارم گرو ز ابر بهاری می بردنبض من از برق دست از بیقراری می برد

در دل آزاده ام گرد تعلق فرش نیستسیل از ویرانه من شرمساری می برد

شبنم از فیض سحر خیزی عزیز گلشن استگل به دامن خنده از شب زنده داری می برد

هر که حرف راست بر تیغ زبانش بگذرداز میان چون صبح صادق زخم کاری می برد

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. گر سر صائب چو مهر از چرخ چارم بگذردحسرت روی زمین بر خاکساری می برد

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar