شام ازان زلف سیه سنبل به دامن می بردصبح از ان چاک گریبان گل به دامن می برد

آن که بر خار سر دیوار حسرت می کشیداین زمان از گلشن او گل به دامن می برد

یک سراسر رفت و در گلزار قحط دل فکندطفل ما از بوستان بلبل به دامن می برد

از سرکوی دلاویزش صبا در بوستانخار و خس می آورد، سنبل به دامن می برد

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. عمرها رفت و صبا از تازگیهای سخنگل زخاک طالب آمل به دامن می برد

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar