Ta mənim könlümdə, cana, həsrəti-cananədir,Həq bilür kim, ağlamaqdan gözlərim peymanədir.

Arizin gülşən dürür, canım ona bülbül kimi,Rüxlərin çün şəmidir, könlüm ona pərvanədir.

Mən səna hərdəm dualar qılıram, ey bivəfa,Ey sənəm, neyçün sənin hər gündə qəsdin canədir?

Gərçi zülmətdir saçın, yüzün ana xurşidvar,Ləblərin təmi nə nisbət çeşmeyi-heyvanədir.

Dərdi-eşqindən sənin gər istəsəm dərdü ələm,Neyləsin bu xəstə könlüm, dərd ilə həmxanədir.

Bağça içində güli-əhmər nə nisbət vəchinə,Ol yanağın qatinə, can lölöyi-həmra nədir?

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Bu Xətai başdan ayağa üzülmüşdür tamam,Neşə kim, ol zülfinə məhrəm həmişə şanədir.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq