با لب خاموش هر کس غوطه در خون می زندبوسه چون ساغر بر آن لبهای میگون می زند

نیست لیلی را بغیر از پرده دل محملیدر بیابان قطره بیهوده مجنون می زند

گوشه گیری شهپر پرواز باشد فکر راجوش صهبا در خم خالی فلاطون می زند

سرو را هر چند آورده است زیر بال و پرهمچنان قمری زکوکو نعل وارون می زند

مهر خاموشی مرا دلسرد از گفتار کردتب به یک تبخال از تن خیمه بیرون می زند

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. می کند بیدار صائب فتنه خوابیده راکوته اندیشی که بر دشمن شبیخون می زند

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq