جان بی‌مغزان به خاک تیره واصل می‌شودکاروان کف بیابان مرگ ساحل می‌شود

می‌شود تن، روح تن‌پرور به اندک فرصتیقطره ناصاف آخر مهره گل می‌شود

جسم هر کس را فلک چون رشته پیچ و تاب دادعاقبت شیرازه جمعیت دل می‌شود

جامه فتح است آگاهی درین وحشت‌سراغوطه در خون می‌زند صیدی که غافل می‌شود

زیر با منت از بدخویی خلقم که موجواصل دریا ز دست رد ساحل می‌شود

دوستی با ناتوانان مایه روشندلی استموم چون با رشته سازد شمع محفل می‌شود

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. شبنم از روشن روانی محو شد در آفتابهرکه صائب صاف گردد زود واصل می‌شود

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar