سرخ رو می گردد از ریزش کف احسان ما
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
سرخ رو می گردد از ریزش کف احسان ماچون خزان در برگریزان است گلریزان ما
ما چو گل سر را به گلچین بی تأمل می دهیمدست خالی برنگردد دشمن از میدان ما
ما به همت سرخ رویی را به دست آورده ایمخشک از دریا برآید پنجه مرجان ما
غنچه دلگیر ما را باغ ها در پرده هستمی کند یوسف تلاش گوشه زندان ما
هستی جاوید ما در نیستی پوشیده استدر سواد فقر باشد چشمه حیوان ما
ما و صبح از یک گریبان سر برون آورده ایمتازه رو دارد جهان را چهره خندان ما
گوهر شهوار، گردد مهره گل در صدفگر بشوید بحر از گرد گنه دامان ما
ما چنین گر واله رخسار او خواهیم شدبستگی در خواب بیند دیده حیران ما
گرچه طوفان از جگرداری است بر دریا سواردست و پا گم می کند در بحر بی پایان ما
در ریاض جان ز آه سرد ما خون می چکدبی طراوت از سفال جسم شد ریحان ما
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. جسم خاکی جان ما را پخته نتوانست کردخامتر شد زین تنور سرد صائب نان ما
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-291
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar
Ey dost, hüzuruna salamlarım var,Bu şəfəq könlümün şəlaləsindən.
Seyr edin, gərdəni minaya baxınSeyr edin, gərdəni minaya baxın,Sərimi saldı nə sevdaya baxın.
Ağzın, gözün, ey lalə üzlü, şux, göyçəkAlmış elə bil, püstə, badamdan örnək.
Mürəbbə: Gənə yada düşdü sərxoş nigarımGənə yada düşdü sərxoş nigarım,Başımdan əql-ü huş oldu fərari.