حدیث تلخ را جاهل شراب ناب می گیردنمک در دیده بیدرد رنگ خواب می گیرد

یکی صد شد فروغ حسن گل از صحبت شبنمچراغ نیک بختان روشنی از آب می گیرد

اگر سرگشتگان را بحر نزد خویش نگذاردبه گرد خویش گشتن را که از گرداب می گیرد؟

نیم در حالت مستی زغم ایمن که می دانممرا در رهگذار سیل دایم خواب می گیرد

همیشه وقت فیض از عرض مطلب می شوم غافلسگ نفس مرا در صبح دایم خواب می گیرد

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. از ان از سایه خود می گریزم هر طرف صائبکه صید وحشی من سایه را قصاب می گیرد

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Mey və meyxana