مرا دوری به جای خویش با آن سیمتن باشداگر صد سال چون آیینه در آغوش من باشد

ندارد عاشق خورشید در آغوش گل راحتکه شبنم خون خود را می خورد تا در چمن باشد

کیم من تا زنم در دامن گل دست گستاخی؟مرا این بس که خاری زین چمن در پای من باشد

بپوشد چشم اگر بی پرده بیند ماه کنعان راعزیزی را که از یوسف نظر بر پیرهن باشد

زشور عشق دلگیری ندارد جان مشتاقانچه زین خوشتر که ماهی را کف دریا کفن باشد؟

نسازد نور یکتایی دو دل پروانه ما رااگرچه صد هزاران شمع در یک انجمن باشد

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. مشو قانع به تحسین زبان از مستمع صائبکه دل برخاستن از جای، تحسین سخن باشد

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq