حسن روزی که صف آرایی آن مژگان کردصف محشر علم شهرت خود پنهان کرد

پیش ازین گر به شکر پسته نهان می کردندلب نو خط تو در پسته شکر پنهان کرد

نیست ممکن که دگر قامت خود راست کندهر که را جلوه مستانه او ویران کرد

داد بر باد سر سبز خود از بی مغزیهر که چون پسته درین بزم لبی خندان کرد

چه ضرورست به تدبیر کنی مشکلتر؟مشکلی را که به تسلیم توان آسان کرد

بیقراری نتوان برد به دریا از موجبه دوا درد طلب را نتوان درمان کرد

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. هر که با ابر کرم کرد چو دریا صائبدر حقیقت به همه روی زمین احسان کرد

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq