چه میان است که دایم چو دل من لرزداینقدر مور مگر بر سر خرمن لرزد؟

عجبی نیست ز تأثیر نظربازیهاکه دل چشمه خورشید به روزن لرزد

سخن از موی میان و سر زلفش مکنیدمپسندید کز این بیش دل من لرزد

دانه ام خال لب کشت شد از سوختگیدر زمینی که دل برق به خرمن لرزد

تنگ چشمی اگر (از) خاک چنین گیرد اوجدل عیسی به سر سوزن آهن لرزد

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. لرزش مردم عالم به سر دین و دل استدل صائب به سر طره پرفن لرزد

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq