صاف با ما دل آن شعله بیباک نشدسوخت پروانه ما و ز گنه پاک نشد

شبنم آورد سر از روزن خورشید برونسر ما بود که شایسته فتراک نشد

علف تیغ جهانسوز حوادث گردددل هرکس که ز زنگار خودی پاک نشد

خنده صبح به خوناب شفق پیوسته استهیچ کس شاد نگردید که غمناک نشد

ماند چون خرمن ناکوفته در دامن دشتهرکه زیر قدم راهروان خاک نشد

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. نگشودند به رویش در جنت صائبسینه هرکه به شمشیر جفا چاک نشد

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri