عارفانی که ازین رشته سری یافته اندبی خبر گشته ز خود تا خبری یافته اند

سالها مرکز پرگار حوادث شده اندتا ازین دایره ها پا و سری یافته اند

چشم این سوختگان آب سیاه آورده استتا ز سر چشمه حیوان خبری یافته اند

سالها کف به سر خویش چو دریا زده اندتا ز دریای حقیقت گهری یافته اند

بار برداشته اند از دل مردم عمریتا ز احسان بهاران ثمری یافته اند

سالها غوطه چو شب در دل ظلمت زده اندتا ز چاک جگر خود سحری یافته اند

گر سر از جیب نیارند برون معذورنددر نهانخانه دل سیمبری یافته اند

بسته اند از دو جهان چشم هوس چون یعقوبتا ز پیراهن یوسف نظری یافته اند

دلشان تنگتر از چشمه سوزن شده استتا ز سر رشته مقصود سری یافته اند

دست بیداردلان آبله فرسوده شده استتا ازین خانه تاریک دری یافته اند

همچو پروانه درین بزم ز سوز دل خویشبارها سوخته تا بال و پری یافته اند

مکش از رخنه دل پای تردد زنهارکه درین کوچه ز سیمرغ پری یافته اند

گرد مجنون نظر باز، غزالان شب و روزچون نگردند، که صاحب نظری یافته اند

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. صائب از گریه مستانه مکن قطع نظرکه ز هر قطره اشکی گهری یافته اند

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar