گر ز رخسار شوی باغ و بهارم چه شود؟
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
گر ز رخسار شوی باغ و بهارم چه شود؟سبز اگر از تو شود بوته خارم چه شود؟
پیش ازان دم که رود کار من از دست برونگر تو بیرحم کنی چاره کارم چه شود؟
از تماشای تو از دل سیهی محروممصیقلی گر کنی آیینه تارم چه شود؟
غنچه از باده نگردد گل خمیازه مناگر از بوسه کنی رفع خمارم چه شود؟
در گره می فتد از بند قبا رشته شوقیک ته پیرهن آیی به کنارم چه شود؟
بعد عمری که به دلجویی من آمده اینشوی راهزن صبر و قرارم چه شود؟
چون نچیدم گلی از روی تو ایام حیاتاگر از چهره شوی شمع مزارم چه شود؟
کرد چون مرگ ز دامان تو دستم کوتاهنکشی دامن خود گر ز غبارم چه شود؟
چون به خلوت ندهی راه من از ناز و غرورنکنی دور اگر از راهگذارم چه شود؟
ماه نو بدر شد و پرتو خورشید بجاستکامیاب از تو شود گر دل زارم چه شود؟
نیست چون لایق رخسار تو گلگونه مندست رنگین کنی از خون شکارم چه شود؟
تا کنم خون به دل از حسرت دیدار تراگر کنی یک دو نفس آینه دارم چه شود؟
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. صائب از داغ سراپا شده ام چشم امیدشمع بالین شود آن لاله عذارم چه شود؟
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-3599
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar
Arif olan, bilin, çəkib bu sinəmə dağı gözəl,Bülbül kimi gəşt eləyib, dolanıb bağı gözəl.
Nə deyirBağban qardaş mənim vəsfi halımı,İntizarlı yara de, gör nə deyir.
MəndədiƏylən, oğlum, xəbər verim pərli pəkan məndədi,Yüz açar olsa açılmaz, bağlı dükan məndədi,
Bu gecəQəm çəkmə, qəm yemə, divanə könlüm,Yetirərəm səni yara bu gecə,