ز بردباری من موج می شود لنگرز خاکساری من صدر آستان گردد

فلک ز بار غم من به خاک بندد نقشزمین ز بال و پر شوقم آسمان گردد

اگر چه خضر ز آب حیات سیراب استز یاد تیغ تواش آب در دهان گردد

شدی چو پیر ز اهل جهان کناری گیرکه هرکه مانده شود بار کاروان گردد

به قسمت ازلی باش از جهان خرسندکه چون فضول شود میهمان گران گردد

چو ماه عید عزیز جهان شود صائبز بار درد قد هر که چون کمان گردد

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. نسیم گل ز سبکروحیم گران گرددز چرب نرمی من مغز استخوان گردد

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar