به گریه کی ز دل من غبار می خیزد؟
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
به گریه کی ز دل من غبار می خیزد؟به آب چشم چه گل از مزار می خیزد؟
کند چه نشو و نما نخل ما در آن گلشنکه العطش ز لب جویبار می خیزد
کسی که همچو صدف دامن از جهان چیندز دامنش گهر شاهوار می خیزد
چو صبح هرکه دل از مهر صیقلی کرده استز سینه اش نفس بی غبار می خیزد
ز تیغها که شکسته است آه در جگرمنفس ز سینه من زخمدار می خیزد
علم شود به طراوت کسی که چون نرگسز خواب ناز به روی بهار می خیزد
ز آتشی که مرا در دل است همچو سپندهزار ناله بی اختیار می خیزد
شکایت از ستم عشق اختیاری نیستبه تازیانه آتش شرار می خیزد
سپهر شربت بیمار من کند شیرینبه شیره ای که ز دندان مار می خیزد
سپند آتش حسن ترا شماری نیستاگر یکی بنشیند هزار می خیزد
اگر به سوختگان گرم برخوری چه شود؟نه شعله نیز به تعظیم خار می خیزد؟
نشان همت والاست وحشت از دو جهانکه این پلنگ ازین کوهسار می خیزد
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. که چشم کرد دل داغدار صائب را؟که دود تلخی ازین لاله زار می خیزد
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-3821
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar
Nazənin gözəllər seyrə gedirlər,Ol mahi-tabanım hani görünməz,
Mürəbbə: Gənə yada düşdü sərxoş nigarımGənə yada düşdü sərxoş nigarım,Başımdan əql-ü huş oldu fərari.
Gül gəldi, yenə gülşəndə cənnət lətafəti varYer tər otdan səma rəngi almışdır.
Ey dil, rəva deyil ki mən əğyarə yalvarımEy dil, rəva deyil ki mən əğyarə yalvarım,Sən rəhnümalıq eylə, gedim yarə yalvarım.