حرف درشت بردل بی کینه می خوردگر سنگ گوهرست به آیینه می خورد

از من علاج خصمی ایام یادگیریک شیشه می سر شب آدینه می خورد

خاری اگر شکسته شود زیر پای منصد ناخن پلنگم برسینه می خورد

محروم شد سکندر اگر ز آب زندگینام سکندر آب ز آیینه می خورد

راز تو رفته رفته ز دل می دهد فروغاز پرتو این گهر دل گنجینه می خورد

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. صائب ز کهنه ونو عالم گذشته استبا یار تازه خط می دیرینه می خورد

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri