از نسبت عذار تو گل ناز می‌کندسنبل به بال زلف تو پرواز می‌کند

از بس که مرغ من ز قضا طبل خورده استگل را خیال چنگل شهباز می‌کند

در بوستان چو برگ خزان دیده بی‌رخترنگ شکسته است که پرواز می‌کند

حسن تو بی‌نیاز بود از نیازمندهر عضوی از تو بر دگری ناز می‌کند

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. در انتهای خوبی و انجام دلبریحسنت هنوز جلوه آغاز می‌کند

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq