افتادگی برآورد از خاک دانه را
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
افتادگی برآورد از خاک دانه راگردنکشی به خاک نشاند نشانه را
Torpaq ucaldacaqdır, torpağa düşsə hər dən,Dikbaşlığın ucundan sən torpağa düşərsən.
آن بلبلم که دیدن بال شکسته اماز آب چشم دام کند سبز دانه را
Qocalıqda göz yaşı peşmanlıqdan nişandır,Dolsun sübhün suyundan qoy axşamkı piyalən.
کو جذبه ای که تا نفس از دل برآورمخاشاک گردباد کنم آشیانه را
Heyrətlənər həmişə, işıqlı olsa qəlbin,Ayna çox olsa evdə, yüz görsənər bir bədən.
در پیری از سرشک ندامت مدار دستبشکن به آب صبح، خمار شبانه را
İllər pisi-yaxşını çəkər məhək daşına,Saçlar da zaman-zaman dişlər tökdü şanədən.
ما را بهم مزن به زبردستی ای سپهرکز موی درهم است خطر، دست شانه را
Hər kəsdə varsa imkan bu kandardan keçməyə,Hünərlə qoysun qədəm, çəkinməsin heç nədən.
ترسم به عجز حمل نمایند، اگر نه منشرمنده می کنم به تحمل زمانه را
Mən o qanadı sınmış bülbüləm, göz yaşımdanTor toxudum, torlanıb başdan-başa bir çəmən.
از زاهدان خشک حدیث گهر مپرسکز بحر نیست بهره به جز خس کرانه را
Nəfəsi qəlbdən çəkən bir cazibə varmıdır?Çör-çöp nədir ki, onu öz yuvama yığam mən.
در خود گمان منزلتی هر که را که هستبر صدر اختیار کند آستانه را
Bizi bir-birimizə, amandı, vurma, dövran!Tüklər qarışan zaman daraq sınacaq həmən.
وحشت کند ز خود دل روشن، چه جای خلقیک تن، هزار تن بود آیینه خانه را
Qorxuram acizliyə yozalar bu halımı,Dözümümlə mən qisas alardım zəmanədən.
با نیک و بد چو آینه یکسان سلوک کنکاین زخم ها ز موی شکافی است شانه را
Qulaq asma zahidin sözlərinə heç zaman,Dəryanın sahilində olur çör-çöp də bəzən.
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. صائب صبور باش که در روزگار مااز دست داده اند عنان زمانه را
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Saib, səbrli ol ki, bizim bu zəmanədəVerməyəsən, amandır, ixtiyarı əlindən.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-747
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Fələk və tale
Zəmanə saldi əcəb mohnətu məlalə məni,O mahrudən iraq verdi qəm zəvalə məni.
MənimçünKimsənəm yox mənə yazsın bir namə,Qürbət içrə bu diyarə mənimçün.
Ləali-mənzumə, fəsil 54پیچم بخود چو مار در این تنگنای تاردردا که شد طلسم من این آتشین حصار
Bir günKönül, ara dostlarını,O da səni gəzər bir gün.