Zəmanə saldi əcəb mohnətu məlalə məni
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
Zəmanə saldi əcəb mohnətu məlalə məni,O mahrudən iraq verdi qəm zəvalə məni.
Tukəndi tabu təvan, ey xudayi-ləmyəzəli!Ya tez bu canımı al, ya yetir vüsalə məni!
Sənə nə qədri dedim, rəhm qıl mənə, getmə!Gəl indi gör ki, fəraqın salıb nə halə məni!
Nə vaxtadək qəmi-hicrində ahu zar cəkim?Tərəhhum eylə, gətir sən də bir xayalə məni!
Kəsildi səbru qərarım, fəraqə tabım yox,Rəvadı təngə gətirsin bu ahu nalə məni?
Alıbdı əqlimi sərdən, qərarımı dildən,Edib bəlayə fələk, gor necə həvalə məni.
Təəccubəm ki, necun rəhmə gəlmədin, zalım?!Fəraq oduna yaxıb salmısan bu halə məni.
Nə yaxşı gunlər idi kim, səninlə munis idim,Zəmanə indi edib sinə dağlı lalə məni.
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Vusalə yetməyibən zaru Natəvan qaldım,Edib fələk yenə həsrət o məhcəmalə məni.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/natavan-zemane-saldi-eceb-mohnetu-melale-meni
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Şuri-eşqin başıma axırı sövda gətirir,Bu müşəxəssdi ki, eşq aşiqə qovğa gətirir.
Varımdı sinədə dərdü qəmi-nəhan, ölürəmVarımdı sinədə dərdü qəmi-nəhan, ölürəm,Fəda olum sənə, gəl eylə imtəhan, ölürəm.
Yanar canım, oğul, daim sənin nari-fəraqındaYanar canım, oğul, daim sənin nari-fəraqında,Necə pərvanələr hər dəm yanar şemin ayağında.
Yenə ya rəb, nə qəmgindir mənim bu şad olan könlümYenə ya rəb, nə qəmgindir mənim bu şad olan könlüm,Rumuzi-eşqdən agah olub, ustad olan könlüm.
Başqa şairlərin şeirləri · Hicran
دلم تحمل بار فراق او نتواند
Dərdi-dilimə lütf eləyib bircə dəva qılLütf et, gözəlim, dərdi-dilə çarə əta qıl.
Sən hacıynan, mən hacıBir gün haqqın surun aldıq sən hacıynan, mən hacı,Haqq gəlincə suru çaldıq sən hacıynan, mən hacı.
Gözüm yoldadırŞükriyyə xanıma*A dostlar, bir qumral tərlanım uçdu,