آن راکه زخمی از دم شمشیر او بودبی چشم زخم آب حیاتش به جو بود

آسودگی به خواب نبیند تمام عمرآن را که خار پیرهن از آرزو بود

هرکس زجود پیر خرابات آگه استدستش همیشه در ته سر چون سبو بود

دست خود از غبار تعلق کسی که شستجایز بود نمازش اگر بی وضوبود

رنگی که نیست عاریتی چون شراب لعلدرآفتاب زرد خزان سرخ روبود

گر خامه را کند دو زبان جای حرف نیستچون کاغذ دورو طرف گفتگو بود

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. صائب کجا ز عالم بیرنگ بو بردهر کس که قبله نظرش رنگ وبو بود

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Mey və meyxana