از نور وحدت آن که دلش بهره ور شودکی از هجوم ذره پریشان نظر شود

جایی که هفت پرده حجاب نظر نشدکی آسمان حجاب دل دیده ور شود

رنگش ز آفتاب قیامت نمی پردرخسار هر که لعل به خون جگر شود

ته جرعه ای ز جسم گرانجان او بجاستآن را که از محیط کف پای تر شود

طالع نگر که دیده من در حریم وصلاز شرم عشق حلقه بیرون در شود

هر خار بی گلی گل بی خار می شوددر راه سالکی که ز خود بیخبرشود

هر برگ سبز دامن پر سنگ می شودروزی که نخل طالع ما بارور شود

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. چندان که خط زیاده دهد گوشمال حسنصائب امیدواری من بیشتر شود

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar