چو خوش است اتحادی که حجاب تن نماندکه من آن زمان شوم من که اثر ز من نماند

شده محو جان روشن تن ساده لوح غافلکه ز شمع غیرداغی به دل لگن نماند

ز کلام پوچ عالم جرسی است پر ز غوغابه چه خلوت آورم رو که به انجمن نماند

ز نشان ونام بگذر به امید بازگشتنکه عقیق نامجو را هوس یمن نماند

چو قلم ازان ز خجلت سرخودبه زیر دارمکه ز من به جای چیزی به جز از سخن نماند

همه شب در انتظارم که چو شمع صبحگاهینفسی بر آرم از دل که نفس به من نماند

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. نگذاشت جان روشن اثری ز جسم صائبکه زشمع هیچ بر جا ز گداختن نماند

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri