من و مصری که شکرخیز بود خاک آنجاکوزه شهد شود حنظل افلاک آنجا

در خرابات چه حاجت به مناجات من استدست برداشته دایم به دعا تاک آنجا

در محبت لب خشک و مژه تر باب استهیزم تر نفروشند ز مسواک آنجا

باد در دست برون می روم از صحراییکه بود برق، شکار خس و خاشاک آنجا

در بهشتی غم او در جگرم خار شکستکه نیابند به درمان دل غمناک آنجا

نفسم تنگ شد از باغ خوشا کنج قفسکه در فیض گشوده است ز هر چاک آنجا

سفری با نفس سوخته دارم در پیشکه حساب نفس صبح شود پاک آنجا

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. صائب از کوی خرابات به جایی نروددختری خواسته از سلسله تاک آنجا

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq