سرو گلزار بهشت است قد دلجویشلاله باغ تجلی است رخ نیکویش

من که از رشک دل روشن خود می سوزمچون ببینم که شود آینه همزانویش ؟

بخیه راز نهان جوهر شمشیر شده استبس که شد آینه پردا(ز د)لم ازبویش

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. خانه اش گر شود از موج حوادث ویرانصائب آن نیست که لنگر بکند ازکویش

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar