به خون تپیدن خورشید پر مکرر شد
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
به خون تپیدن خورشید پر مکرر شدبه یک کرشمه دیگر تمام کن کارش !
مرید مولوی روم تانشد صائبنکرد در کمر عرش دست گفتارش
گهر ز شرم عرق می کند به بازارشچگونه آب نگردد دل خریدارش؟
مرا به دام کشیده است نازک اندامیکه هم زموی میان خودست زنارش
کجابه اهل نظر بنگرد خودآراییکه صبح آینه سازد ز خواب بیدارش
به گرمسیر فنارسم سرد مهری نیستبغل گشاده به منصور می دود دارش
شهید لاله عذاری شوم که تا دم خطنرفت شرم ز بالین چشم بیمارش
برهنه پا سر گلگشت وادیی دارمکه دشنه بر جگر برق می زند خارش
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. که یک گل از چمن روزگار بر سر زد؟که همچو صبح پریشان نگشت دستارش
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-5005
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar
O gün kim həsrət ilə ol büti-zibadan ayrıldım,Qalıb bir surəti-bihiss kimi mənadan ayrıldım.
با من چو گل ار شبی بپیوندد یارننشسته هنوز رخت بر بندد یار
Cəkər xəclət, gülüm, ol gül üzündən gül cəmənlərdəCəkər xəclət, gülüm, ol gül üzündən gül cəmənlərdə,Üzündən qeyri yad etməz gülü bülbül cəmənlərdə.
Gəraylı: Dəli könül nə məlulsanDəli könül, nə məlulsan,Məgər ol nazlı yar getdi,