گر به ملک بیخودی امید جامی داشتم
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
گر به ملک بیخودی امید جامی داشتممی شدم بیرون ز خود چندان که پا می داشتم
نرمی ره شد چو محفل تاروپود خواب منجای گل ای کاش آتش زیر پا می داشتم
کاسه من هم اگر بی مغز می بود از ازلبهره ای از سایه بال هما می داشتم
دست ازین دار فنا گر می توانستم کشیدکرسی افلاک را در زیر پا می داشتم
قسمت آتش نمی شد خرده من همچو گلگر درین گلزار بویی از وفا می داشتم
پرده بیگانگی شد پاکدامانی مراورنه من هم راه حرف آشنا می داشتم
بی زبانی حلقه بیرون در دارد مراورنه در گیسوی او چون شانه جا می داشتم
عاقبت زد برزمینم آن که از روی نیازسالها بر روی دستش چون دعا می داشتم
گوشه دل گر نمی شد پرده دار گوهرممن درین دریای پرشورش کجا می داشتم
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. عشرت روی زمین می بود صائب زان منجای پایی گر در اقلیم رضا می داشتم
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-5344
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
یوسف خود را درین بازار پیدا کرد و رفت
بوی زلف او حواسم را پریشان کرد و رفتبرگ عیش پنج روزم را به دامان کرد و رفت
Dünən ol yar mənim halımı sordu, getdiYüz şirin söz dedim, o dinlədi, durdu getdi.
زهرخند ای دل که دور گریه مستانه رفتروزگار دار و گیر شیشه و پیمانه رفت
Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar
Pozuldu rövnəqi-gül, əlri-gülüstan getdi,Saraldı gülləri, əl çəkdi bağiban getdi.
ArzuGəlin bu dünyanın gözəlliyiniNəsildən-nəsilə töhfə saxlayaq.
Sən bağışladınEmin Sabitoğlu bəstələmişdir*Mənə üfüq boyda geniş səmanı,
Mürəbbə: Gənə yada düşdü sərxoş nigarımGənə yada düşdü sərxoş nigarım,Başımdan əql-ü huş oldu fərari.