Pozuldu rövnəqi-gül, əlri-gülüstan getdi
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
Pozuldu rövnəqi-gül, əlri-gülüstan getdi,Saraldı gülləri, əl çəkdi bağiban getdi.
Durubdu sərv, əgər, bağin içrə müstəhkəm,Diriğ, sərvi-rəvan getdi, əlaman, getdi.
Nə qoydu dəhrdə bir kam alub murada yetəm,Nə aldı canımı qurtardı, cansitan getdi.
Çəməndə lal gəlib getdi dəhzəban susən,Ki, çeşmi-nərgisi-məst oldu xunfəşan, getdi.
Nə qoydu xar ki, gül əndəlibə meyl etsin,Nə əndəlib öz əhdində kamiran getdi.
Dönüb o əlif qədi dalə bir güi hicrində,Diriğ, bülbül olub pir, o növcavan getdi.
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Nihan olan qəmini faş qıldi mərdüm üçün,Kəminə, dərdi-dilin oldu dastan getdi.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/kemine-pozuldu-rovneqi-gul-elri-gulustan-getdi
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Xali-mişkinə baxın, arizi-cananə düşüb,Deyəsən bir həbəşi səfheyi-İranə düşüb.
Mərizi-eşqə əlac eyləməz təbib, ölməMərizi-eşqə əlac eyləməz təbib, ölmə!Bu dərdə carə edər visləti-həbib, ölmə!
Nə etmişəm fələkə, boylə qıldı zar məniNə etmişəm fələkə, boylə qıldı zar məni?Diyari-hicr-ara zarü dilfikar məni.
Pərişan etmişəm zülfü-pərişanı, ağan camPerişan etmişəm zülfü-pərişanı, ağan cam,Pərişan etmək olmur hiç dünyam, ağan cam.
Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar
O gün millət ki əltafı olub şövkətli sultanın,Hilalın haləsi qılsın əhatə türk övtanın.
GedibdirGənə başıma qopdu qiyamət,Məgər bu gülşənin növbahari gedibdir.
BayatılarMən aşıq, ləngə bizi,Qəşədi, Ləngəbizi.
Dövri-rüxsarına geysuyi-pərişan düzülübDövri-rüxsarına geysuyi-pərişan düzülüb,Ya ki, gül dövrünə bir dəsteyi-reyhan düzülüb?!