Perişan etmişəm zülfü-pərişanı, ağan cam,Pərişan etmək olmur hiç dünyam, ağan cam.

Rüxün ziba, gözün şəhla, dilin şirin, sözün şəkkər,Təbin mövzun, dodağın leli-rümmani, ağan cam.

Soran yox, dişləyən yox, təmini bir kimsə kim bilməz,Nədən faş eyləyirsən sirri-pünham, ağan canı?

Bəşər həddi deyil billah, vura dəm lentəranidən,Təcəllası edər həm məhv Musam, ağan cam

Gərək ruhani olmaq, ta bizi cananə bilsinlər,Bize layiq deyil tərifi-cismani, ağan canı.

Bu şəhri Şişədə var novcavan, noxiz oğlanlar,Görə Məryəm bulan, anmaz İsam, ağan cam.

Olub möhtac dildarə qamusu zarii giryandır,Buyur teşrif düzəlsin ləsmi-mehmani, ağan canı.

Gəhi şadü gəhi qəmgin könül şövqi vüsalindəUmar söhbət edə məxficə ruhani, ağam canı.

Əcəb xudrəylikdir, sendə xeyli xudpərəstlikdir,Deyil xudnamilik məhbub ürfani, ağan canı.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Kəminə sən kimi məhbubluq lafin vura, haşa,Veıə ger buyi-zülfe rühi-reyhani, ağan cam.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq