ما به چشم انجم و افلاک خار افشانده ایم
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
ما به چشم انجم و افلاک خار افشانده ایمآستین چون شعله بر دود و شرار افشانده ایم
این طراوت نیست راه آورد ابر تنگدستآستین ما در گریبان بهار افشانده ایم
داغ انجم بر دل گردون ز آه گرم ماستما بر این خاکستر این مشت شرار افشانده ایم
چون سبو در خون چندین ساغر می رفته ایمتا ز روی چشم او گرد خمار افشانده ایم
آسمان را غوطه در گرد کدورت داده ایمهرگه از آیینه خاطر غبار افشانده ایم
چون نیندازند در آتش، چگونه نشکنند؟میوه بر فرق جهان چون شاخسار افشانده ایم
آه ما دارد بناگوش فلکها را کبودسنگ انجم ما بر این نیلی حصار افشانده ایم
از بیابان لاله و از بحر مرجان سر زده استخون گرمی تا ز چشم شعله بار افشانده ایم
غیر دود دل چه خیزد از کلام آتشین؟در زمین کاغذین تخم شرار افشانده ایم
چون به لفظ و معنی ما می رسی باریک شوطره سنبل به روی نوبهار افشانده ایم
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. شعر یکدست تو صائب تا چمن افروز شدآستین بر روی گلهای بهار افشانده ایم
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-5453
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar
Gözünə qar üstə güllər görünsə,Sərt külək ney çalsa qulaqlarında,
Təcnis: Tanrı üçün əlac elə dərdiməTanrı üçün əlac elə dərdimə,Səndən ötrü mən ha düşdüm yüz dərdə.
Bahar olduNə yatmısan, dur, ey saqi, ki, yay misli bahar oldu,Bulut od yağdırır dünyayə, aləm tarü mar oldu,
NeylimBahar oldu, qurı çaylar daşalı,Sökuldu könlümün bəndi, neylim.