ما داغ خود به تاج فریدون نمی دهیم
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
ما داغ خود به تاج فریدون نمی دهیمعریان تنی به اطلس گردون نمی دهیم
در سینه می کنیم گره شور عشق راعرض جنون به دامن هامون نمی دهیم
قانع به کوه درد ز سنگ ملامتیمتصدیع اهل شهر چو مجنون نمی دهیم
دریا اگر به ساغر ما می کند سپهرنم چون گهر ز حوصله بیرون نمی دهیم
از سیم و زر به چهره زرین خود خوشیمزین گنج، خاک تیره به قارون نمی دهیم
ظلم است هر چه در خم می غیر می کنندجای شراب را به فلاطون نمی دهیم
ما از گزیده است ز بس تلخی خماراز ترس بوسه بر لب میگون نمی دهیم
خون خورده ایم تا دل پر خون گرفته ایمآسان ز دست این قدح خون نمی دهیم
وحشی تر از فروغ تجلی است صید مادست از دل رمیده به گردون نمی دهیم
برگرد خویش سیر چو گرداب می کنیمچون موج بوسه بر لب جیحون نمی دهیم
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. هر چند زیر خرقه بود خون غذای ماصائب چو نافه رنگ به بیرون نمی دهیم
Köksüm dağını taci-Firiduna vermərəm,Üryan tənimi ətləsi-gərduna vermərəm.
Eşqin odunu qəlbdə pünhanda saxlaram,Məcnunluğumu daməni-hamuna vermərəm.
Dərdin dağıyla səngi-məlamət yetər mənə,Təsdiq üçün bu dağımı Məcnuna vermərəm.
Seydim təcəlli nuru kimi ram olan deyil,Mən bir daha bu qəlbimi gərduna vermərəm.
Meytək tökərsə dəryaları camıma fələk,Bir gövhər öz sinəmdən o məftuna vermərəm.
Zərdən əzizdi zər kimi olmuş üzüm mənə,Bu guşəni mən dövləti-Qaruna vermərəm.
Məstlikdən elə qorxu düşüb canıma, inan,Mən ləblərimi, bil, ləbi-gülgunə vermərəm.
Hər nə qoyulsa mey xumuna, zülmüdür ona,Bir cam şərabı mən ki, Filatuna vermərəm.
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Saib qəba geyib, içə pünhanda qanını,Nə rəngimi, nə sirrimi biruna vermərəm.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-5895
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Eşq
Ruşən gecəsində, xoş bir saatda,Namə gəldi bu səhrayə, sevdiyim.
Qəzəl: Könül ixlas tutmaq bivəfa cananə müşküldürKönül ixlas tutmaq bivəfa cananə müşküldür,Həqiqət bilməyəndən dağ çəkmək cana müşküldür
GedirəmSeyr elədim İstambulun elini,Qədəm basıb İsfahana gedirəm.
Cığalı müxəmməs: Ey simbədən, mehri-dərəxşəndə ZüleyxaEy simbədən, mehri-dərəxşəndə Züleyxa,Ey kani-məlahət, ləbi pürxəndə Züleyxa,