بر دل غم سیم و زر دنیا نگذاریمبار خر دجال به عیس نگذاریم

خضر ره ما گرمروان عزم درست استسر در پی هر بادیه پیما نگذاریم

پیداست که از موج سرابی چه گشایدما دل به تماشاگه دنیا نگذاریم

محتاج به زینت نبود حسن خدادادآن به که حنا بر ید بیضا نگذاریم

تا دامن اطفال سبکبار نگرددما روی ز معموره به صحرا نگذاریم

دیوانگی ما همه از رنج خمارستاز تاک چرا سلسله برپا نگذاریم؟

ما را به ملامت نتوان توبه ز می دادگر سر برود گردن مینا نگذاریم

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. صائب به رخ ما در دولت نگشایدتا رو به نهانخانه عنقا نگذاریم

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri