بس که شبها چین غم می چیند از ابروی منموج جوهر می زند آیینه زانوی من

بی تو گر پهلو به روی بستر خارا نهماضطراب دل زند صد سنگ بر پهلوی من

پنجه دعوی بتابم تیشه فولاد رابسته تا پیکان او تعویذ بر بازوی من

سهل باشد خار مژگان گر به چشمم سبز شدشیشه می می کشد قد در کنار جوی من

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. بس که آمد پا به سنگ محنتم در روزگاررفته رفته سنگ شد همکاسه زانوی من

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri