از تن خاکی دل صد پاره می آید بروناین شرر آخر ز سنگ خاره می آید برون

نیست از بخت سیه دلهای روشن را غبارروشن از خاکستر آتشپاره می آید برون

دل مخور ز اندیشه روزی که گندم از زمینسینه چاک از شوق روزی خواره می آید برون

غنچه چون گل شد، ز حفظ بوی خود عاجز شودآه بی تاب از دل صد پاره می آید برون

زان دل سنگین اگر جویم ترحم دور نیستمومیایی هم ز سنگ خاره می آید برون

می شود در بی کسی این چشمه رحمت روانشیرکی ز انگشت در گهواره می آید برون؟

چون حبابی می تواند بحر را در بر کشید؟از تماشای تو کی نظاره می آید برون؟

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. می دهم تصدیع صائب چاره جویان را عبثاز علاج درد من کی چاره می آید برون؟

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar